296 



top der plooien hebben ontwikkeld en veel zeldzamer in den grond 

 der krypten staan. 



Dit verschijnsel doet zich nog fraaier en duidelijker voor in de 

 maag van Raja, waar de klieren uitsluitend op de plooien gevonden 

 worden, doch in den grond der krypten ontbreken. 



§ 6. Darmepitheel. Gelijk boven reeds gemeld is gaat het epitheel 

 der maag ter hoogte van den pylorus geleidelyk over in dat van 

 den darm. 



Dit darmepitheel bekleedt bij alle selachiers den geheelen mid- 

 dendarm van af den pylorus tot aan den einddarm, alsmede de 

 spiraalplooi en, waar een tusschendarm gevonden wordt, natuurlijk 

 ook dezen. Zoo vertoont het slijmvlies van den langen tusschendarm 

 by Spinax niger dezelfde bouw als de eigenlijke spiraaldarni en 

 vindt men op de fraaie vlokjes in den tusschendarm van Torpedo 

 hetzelfde epitheel als op de spiraalplooi. 



Dit epitheel bestaat uit hooge cellen met lang-ovalen kern, die 

 evenals de maagepitheelcellen een eigen wand hebben, doch aan 

 haar bovenzijde (de naar het darmlumen gekeerde) open zijn. 

 Evenals bij de maagepitheelcellen is de protoplast in rechtstreek- 

 sche aanraking met den darminhoud. 



Het opperste deel van den protoplast vormt een uiterst smallen, 

 hyalienen zoom, die aan levende cellen een nauwelijks meetbare dikte 

 heeft en met het hyaliene boveneinde der maagepitheelcellen ver- 

 geleken kan worden. Evenals dit zwelt deze ware randzoom in 

 waterige vloeistoffen een weinig op, doch in alkohol en de meeste 

 fixeermiddelen kontraheert zich de protoplast zoodanig, dat de 

 celwand een weinig boven den inhoud der cel komt uit te steken, 

 waardoor de indruk van een tamelijk breeden doorschijnenden 

 zoom, den valschen randzoom, wordt teweeggebracht. 



Beter dan op dwarscoupes ziet men dit, wanneer men de cellen 

 met sterke vergrooting van bovenop bekijkt, vooral wanneer men 

 het epitheel van te voren op de door von Thanhoöer ^) aangegeven 



1) Beitrüge zur Fettresorption und histologischen Struklur der Diinndarmzotlen. Arch. 

 ges. Phys. v. Püüger. VIII, 1874. S, 391—443. T. V. 





