298 



Hier en daar was deze zoom fijn gestreept en bij sterke ver- 

 grootiüg bleek nu, dat deze streping veroorzaakt werd, doordat 

 de protoplast zich niet in zijn geheel had teruggetrokken, doch 

 uiterst fijne protoplasma-strengetjes tegen den wand had achter- 

 gelaten, die, gefixeerd, den »randzoom" een gestreept voorkomen 

 gaven (fig. 7). 



Trilharen heb ik in geen der talrijke nog levend door mij 

 onderzochte selachier-darmen gevonden. Ook Yung deelt mede, 

 dat hij ze er niet gezien heeft. 



Edinger laat zich zeer positief uit over de aanwezigheid van 

 trilhaarepitheel in den middendarm. Na het voorkomen der darm- 

 epitheelcellen beschreven te hebbeu, gaat hij voort: »Flimmerhaare 

 ragen bei einera grossen Theil dieser Zeilen über den Saum, so 

 namentlicb in den vor der Klappe belegenen Partien und am An- 

 fangstheil der Spiralklappe selbst" ^). En Edinger voegt hier in een 

 noot aan toe: »Am deutlichsten zeigten Squatiua angelus und ein 

 Pristiurus die Plimmerung" — zonder er evenwel bij te vermelden, 

 dat hij geen enkelen selachier in verschen toestand heeft onderzocht 

 en deze »Flimmerung" aan »mehr oder weniger gut conservirten 

 Alkohol- und Chromsaurepraparaten" *) heeft moeten waarnemen! 



Tusschen de lange smalle epitheelcellen in vindt men door 

 den geheelen middendarm talrijke dikbuikige bokaalcelleu. Zij 

 ontstaan door verslijming uit gewone epitheelcellen; men kan, 

 vooral na kleuring met eene specifieke slijmkleurstof (Mayer's 

 mucikarmin lijkt mij de beste), de verschillende fazen in dit 

 proces gemakkelijk nagaan. Na haar inhoud uitgestort te hebben, 

 gaan de bokaalcellen vermoedelijk te gronde. In allen gevalle 

 is hun bestaan zeer vergankelijk hetgeen verklaart, dat zij nu 

 eens in groote hoeveelheden, dat weer betrekkelijk schaarsch in 

 de verschillende deeleu van den middendarm gevonden worden. 

 Dat zij ooit geheel en al zouden ontbreken, gelijk Pilliet ^) dit 

 indertijd vermeld heeft, lijkt mij echter niet zeer waarschijnlijk. 



In het einde van de pars pylorica van Spinax niger vindt men 



1) Loc. cit. S. 28. 2) Loc. cit. S. 4. 3) Loc. cit. p. 



