299 



af en toe tusschen de cellen, die den overgang van maag- in 

 darmepitheel vormen, een eenzame, als het ware verdwaalde bo- 

 kaalcel (fig. 8). Het voorkomen dezer cellen op deze plaats pleit 

 m. i. zeer voor de bovengemelde overeenkomst tusschen de beide 

 epithelien en noopt ons, ze niet langer zoo scherp tegenover 

 elkaar te stellen en hun onderscheidende kenmerken meer als 

 faciesverschillen [ïa geologischen zin) op te vatten. 



Toch zal men deze verschillen in het oog moeten houden bij 

 latere fyziologische onderzoekingen en naar den aard van het 

 epitheel de middelste portie van den intestinaaltraktus in maag 

 en middendarm hebben in te deelen. 



Hoezeer dit ook vanzelfsprekend lijkt, meen ik dit toch om 

 tweeërlei redenen nog even op den voorgrond te moeten stellen. 



In de eerste plaats zijn er, waarop boven reeds is gewezen, 

 een aantal oudere schrijvers geweest, die zich om een juiste ter- 

 minologie in zake het darmkanaal der visschen in het geheel niet 

 bekommerd hebben en bij wie meu onder meer meest zeer verwarde 

 opgaven vindt betreffende het voorkomen van raaagklieren in den 

 darm. Het ergste op dit gebied is de reeds meermalen genoemde 

 dissertatie van Edinger, die nu eindelijk dan ook maar eens voor 

 goed vergeten moest worden. 



Maar in de tweede plaats zijn er velen, die van een morfo- 

 genetisch standpunt met Gegenbaur ^) de plaats waar de ductus 

 choledochus uitmondt als de grens tusschen maag en middendarm 

 aanzien. 



Gegenbaur^) schrijft: »Für die Beurtheilung der Grenze der 

 fraglicheu Abschnitte wird, abgesehen von anderen, eine Scheidung 

 vom Mitteldarm darstellenden Einrichtungen, die Verbindung der 

 Leber mit dem Mitteldarm betrachtet werden dürfen. Es wird 

 unbestritten bleiben, dass die Leber nicht an beliebiger Stelle sich 

 aus der gemeinsamen Darmanlage sondert, dass vielmehr jene Stelle 

 eine durch die Reihe der Wirbelthiere gleiche ist, dass demnach 



1) Bemerkungen über den Vorderdarm niederer Wirbelthiere Morph. Jahrb. IV. 1878. 

 S. 314—319. 



2) loc. cit. S. 314. 



