het geheel komt mij voor in een alleszins voldoende toestand te verkee- 

 ren ; het oorspronkelijke gebouv? heeft door den vleugel, die er aan werd 

 toegevoegd, blijkbaar nog aan hechtheid gewonnen. 



De inrichting van het aquarium voldoet over het algemeen goed. Mits 

 men de bakken niet te sterk bezet, blijven de meeste dieren er lange- 

 ren tijd in leven. De motor hield zich best, de pomp weigerde wel af 

 en toe hare diensten, maar was toch altijd weer tot haar plicht te bren- 

 gen; de koperen kleppen bleken echter, na eenige jaren gefunctionneerd 

 te hebben, hunnen zuiveren vorm verloren te hebben ; dientengevolge hield 

 de pomp geen water meer en was het telkens, als er weer gepompt 

 moest worden, een lastige en tijdroovende zaak de pomp aan den 

 gang te maken, In den aanvang van dit jaar is dien ten gevolge eene 

 vernieuwing van die kleppen, zoowel als van de voering, waarin zij pas- 

 sen, noodzakelijk geworden. 



Behalve over eenen bediende beschikt het Station thans ook over een 

 jongen. Bij de uitbreiding van het gebouw en de toename van het ge- 

 bruik, dat van de inrichting wordt gemaakt, was het allengs niet meer 

 mogelijk het geheel met de hulp van eenen bediende in gang te hou- 

 den, vooral, daar het zoo vaak noodzakelijk was, dat hij voor boodschap- 

 pen enz. het station tijdelijk verliet. Terwijl nu de bediende bijna steeds 

 in het gebouw aanwezig kan zijn, worden de boodschappen door den 

 jongen verricht. Tot zijn departement hoort vervolgens ook het vangen 

 en verzamelen van dieren, het gaan naar de vischmarkt, het aÜoopen van 

 de visschersvaartuigen, in een woord, al die verrichtingen, waarvoor hij 

 het gebouw moet verlaten. 



Men kan gerust beweren, dat het gebruik, dat van het Station ge- 

 maakt wordt, van jaar tot jaar toeneemt. Ook wat het afgeloopen jaar 

 betreft, kan gezegd worden, dat van het Station door velen gebruik ge- 

 maakt is. Ik zelf zette er het onderzoek voort van het bij gelegenheid 

 van het ankerkuilonderzoek van '96 verkregen materiaal — waarover 

 ik uitvoerig berichtte in een als Bijlage van het Verslag omtrent de 

 Nederlandsche Visscherijen in 1897 verschenen rapport — en hield mij, 

 zooveel mijn tijd dit maar toeliet, met de fijnere anatomie van de ge- 

 slachtsorganen van den zalm en van andere beenvisschen bezig. 



Bij mijne op de visschen en de visscherij betrekking hebbende onder- 

 zoekingen werd ik, van 1 April tot begin October, opnieuw geassisteerd 

 door den Heer H. C. Eedeke, toen nog candidaat in de philosophie aan 

 de Amsterdamsche Universiteit. Het was voor hem in 1897 nog weer 

 eene tijdelijke plaatsing: op de begrooting voor het nu loopende jaar 

 1898 is door den Minister van Waterstaat voor het eerst een post uit- 

 getrokken voor de benoeming van eenen blijvenden assistent, een post, 

 die door het votum van het parlement tot wet geworden is. Het is ook 

 voor ons Station een verblijdende gebeurtenis geweest, dat votum, dat 

 mij als adviseur eenen assistent heeft toegevoegd. Immers niet alleen 

 dat uitbreiding van het personeel, dat vast in het Station werkzaam is, 

 het nut, dat door het Station in wetenschappelijken zin gesticht wordt, 

 aanzienlijk doet toenemen; bovendien behoeft geen nader betoog, dat, al 

 is de assistent een ambtenaar van den adviseur, het ook hem wel dege- 

 lijk vrijstaat in den tijd, die hem van zijn ambtelijke bezigheden rest, 

 den bezoekers van het Station behulpzaam te zijn, of den directeur van 

 die instelling van dienst te wezen. 



In 1897 besteedde de Heer H. C. Redeke den tijd, die hem voor 



