jugale bij ISphenodon. Deze waarneming scheen hem in tegenspraak met 

 de bewering van Gegenbaur, in diens kort geleden verschenen werk over 

 de vergelijkende anatomie der werveldieren, dat bij Mam ma/m alle sporen 

 van beenige overspanningen der temporaalstreek zouden ontbreken. 



Bij 't nagaan der literatuur kwam hij tot de wetenschap, dat de be- 

 doelde doorboring door de vroegere onderzoekers der Monotremen, zoo- 

 als Meckel, Owen en Köstlin , opgemerkt en beschreven is, maar zonder 

 dat zij daarin een bewijs van verwantschap met de Reptielen hebben 

 gezien. In den jongsten tijd bleek alleen Seeley zijne aandacht aan dit 

 punt te hebben geschonken. Deze vermeldt n 1. in een korte noot in de 

 Ann, a. Mag. of Nat. Hist. van 1896, dat de jukbeenboog van Ornüho- 

 rynchus een reptiel-achtigen bouw bezit. Op het internationale zoölogen- 

 congres te Cambridge, waar spreker zijne opmerking mededeelde, mocht 

 deze de instemming en bevestiging van Seeley verwerven, wiens ver- 

 handeling over de verwantschap van Monotremen met Reptielen sedert 

 twee jaar op uitgave door de Royal Society bleek te wachten. 



Sedert leerde het anatomisch onderzoek van Ornithoryncltus aan spreker, 

 dat het bewuste kanaal geheel wordt ingenomen door spieren van den 

 schedel. Omtrent de beteekenis der beenderen van den slaapstreek der 

 Monotremen bleek verder groot verschil van meening te bestaan : som- 

 migen houden het been , dat door het kanaal in quaestie wordt door- 

 boord, voor het squamosum , terwijl het jugale geheel zou ontbreken; 

 anderen daarentegen zien in dit been juist het jugale, en zoeken het 

 squamosum in een beenplaat van de eigenlijke heisenkas, die eene rug- 

 waartsche voortzetting van het petrosum vormt. Nog anderen meenen, 

 dat tusschen maxillare en squamosum een uiterst klein en vroeg ver- 

 dwijnend beenschakeltje voorkomt, dat het laatste overblijfsel van het 

 jugale zou voorstellen. In Flower's afbeelding van den Ecliid na-schedel 

 is dit beenstukje door naden aangegeven, in Gegenbaur's reproductie 

 dier afbeelding zijn die naden weggelaten. 



De Heer Hoorevaar bespreekt een geval van syndactylie bij het kalf 

 en vertoont een praeparaat en photographische afbeeldingen van de voor- 

 pooten van een onlangs door hem onderzocht dier. Het geval laat zich als 

 een van aschistodactylie opvatten en is tot nog toe bij het genoemde dier 

 alleen aan de voorpooten voorgekomen. Het eigenaardige van het door Spr. 

 geconstateerde geval werd, naar hij meende, vergroot door de omstandig- 

 heid, dat de onregelmatigheid aan beide vooi'pooten werd waargenomen. 



De Heer de Meyere spreekt naar aanleiding van nieuwe publicaties 

 van Maurer (Zur Kritik meiner Lehre über die Phylogenese der Sauge- 

 thierhaare, in: Morpholog. Jahrb. Bd. 26, p. 61 —73) en Romer (Das Inte- 

 gument der Monotremen, in: Seiron, Zoologische Forschungsreisen, III, 

 p. 191 — 241) over de haargroepen der Zoogdieren. 



Terwijl Maurer indertijd voor zijn hypothese, dat de oorsprong der 

 haren zou te vinden zijn in de zintuigheuvels der lagere vertebraten , 

 veel gewicht hechtte aan de overeenkomstige plaatsing van beide organen 

 in groepen , legt hij , nu uit onderzoekingen van Spr. gebleken is , dat 

 dergelijke plaatsing ook bij veeren zeer algemeen voorkomt, den nadruk 

 op het ontstaan der groepen. Slechts bij haren en zintuigheuvels zou 

 dit geschieden door deeling van een enkelen aanleg , hetgeen , voorzoover 

 de haren betreft, zou waargenomen zijn bij muis, hond, kat, en door 

 Kömer nu ook bij Echidna. 



