WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING 



Amsterdam. Zoölogisch Laboratorium. 28 Januari 1899. 's Avonds 8 uur. 



Aanwezig de HH. Horst (Voorzitter), J. Th. Oudemans, Sluiter, Me- 

 juffrouw Boissevain, Mejuffrouw Tammes, de HH. van Bemmelen, Loman, 

 Kerbert, Dekhuyzen, Vosmaer, Bolsius, Langelaan, de Meyere, Eesink, 

 van Hall, Wevers en Hoek. 



De Heer Lioiuan houdt de op de oproepingskaart aangekondigde voor- 

 dracht over de geographische verspreiding der Opilioniden en zegt daar- 

 van in hoofdzaak het volgende: Tot voor 25 jaar was van de versprei- 

 ding dezer dieren weinig bekend. Daarna werden vele vondsten gedaan 

 in alle deelen der aarde. Spreker was zelf in de gelegenheid een uitge- 

 breid materiaal vergelijkend anatomisch te onderzoeken. Alleen op die 

 wijze verkrijgt de systematiek den gezonden basis, dien zij tot dusverre 

 miste. Zoo werd het hem mogelijk de Opilioniden in drie natuurlijke 

 groepen te verdeelen: Palpatores, Laniatores en Insidiatores. De Pal- 

 patores zijn over de geheele aarde verspreid; de Laniatores vindt men 

 in alle tropische gewesten en in het zuidelijk halfrond ook in subtro- 

 pische streken; de Insidiatores komen zeldzaam voor in Chili, in het 

 Kaapland en op Madagascar, verder in Zuid-Australië en op een der 

 Fidji- eilanden. Spreker wijst er op, hoe ook hier weder de groote over- 

 eenkomst tusschen circum-tropische vormen blijkt en hoe het voorkomen 

 van na verwante vormen in Zuid-Amerika, Zuid-Africa en Zuid-Australië 

 eene bevestiging inhoudt van ook voor andere diergroepen verkregen 

 resultaten. 



De Heer §luiter vertoont een praeparaat van de maag van het ex. 

 van Hippopotaynus amphibius, dat voor weinige dagen in de diergaarde 

 van het Genootschap Natura artis magistra gestorven was. De maag van 

 dit dier blijkt uit vier afdeelingen te zijn samengesteld, eenigszins her- 

 innerende aan de vier magen van een herkauwend dier, ofschoon er van 

 de functie van het herkauwen bij het Nijlpaard geen sprake is. De oeso- 

 phagus geeft toegang tot twee zakken, waarvan de eerste geheel zonder 

 tusschenschotten is en een soort van pens vormt, terwijl de tweede in 

 talrijke compartimenten verdeeld is; daarna komt men in het langste 

 deel, dat met den omasus overeen zou komen en dat overgaat in het 

 breedste stuk, dat niet ongelijk is aan den abomasus. Behalve aan den 

 binnenrand van dien abomasus heeft men overal ))vlokken" aan de binnen- 

 bekleeding; wat men den omasus zou kunnen noemen is door plooien 

 in twaalf opeenvolgende vakken verdeeld. 



