WETENSCÏÏAPPELUKE VERGADERING 



Amsterdam. Zoölogisch Laboratorium. 25 Maart 1899. 's Avonds 8 uur. 



Aanwezig de H.H. Sluiter (Voorzitter), Loman, Langelaan, Vosmaer, 

 Rolsius, Koorevaar, van Kampen, Wevers, Kedeke, Kesink, van Wijhe 

 en Hoek. 



De Secretaris brengt een schrijven van den Secretaris van het Histo- 

 risch Genootschap te Utrecht ter tafel, waarin de aandacht gevestigd 

 wordt op eene uitgave van historische kaarten van ons vaderland, die 

 wellicht ook voor het in kaart brengen van natuurwetenschappelijke en 

 statistische gegevens van groot nut zullen kunnen zijn. Het Historisch 

 Genootschap heeft zich daarom ook tot de Dierkundige Vereeniging ge- 

 wend met een verzoek om steun. Daar echter de faunistische studies 

 — misschien met uitzondering van diegene, welke op Insecten en Week- 

 dieren betrekking hebben — in den regel niet van zoo speciaal lokalen 

 aard zijn, dat daarvoor kaarten op zoo groote schaal benoodigd zullen 

 zijn, als het Historisch Genootschap zich voorstelt te geven, meent de 

 vergadering, hoe groot hare sympathie voor het tot stand komen der 

 uitgave ook is, dat het niet op den weg der Vereeniging ligt die uit- 

 gave financieel te steunen. 



De Heer Tosniaer houdt daarna zijne aangekondigde voordracht over 

 eenige punten uit de ontwikkelingsgeschiedenis der Sponsen. Hij knoopt het- 

 geen hij mededeelt vast aan de uitkomsten, die door Otto Maas, dank diens 

 jongste onderzoekingen, verkregen zijn. Hij begint met uiteen te zetten, 

 hoe gebrekkig tot voor korten tijd onze kennis van de ontwikkelings- 

 geschiedenis der sponsen geweest is, hoe vaag onze begrippen dienaan- 

 gaande waren: zoo was er geene zekerheid wat men onder de proximale, 

 wat onder de distale pool der larve te verstaan had ; zoo verschilde men van 

 meening omtrent het punt waar de aanhechting van de sponslarve plaats 

 vond ; zoo kon het niet als eene uitgemaakte zaak beschouwd worden, of er 

 eene gastrula voorkwam of niet en, als er een optreedt, welke pool zich 

 dan bij de gastrulatie naar binnen ombuigt. Nam men echter aan, dat 

 er geene gastrulatie voorkwam, dan was het een open vraag, welke rol 

 bij de verdere ontwikkeling der larven door de verschillende cellen en 

 cellagen gespeeld werd, of de flagellumdi-agende cellen verdwijnen, dan 

 wel hunne flagella verliezen en daarna overgaan in de buitenbekleeding, 

 het z.g. ectoderm, of juist het omgekeerde doen. 



Uitvoerig licht Spr. daarna toe, dat alle mogelijkheden allengs veron- 

 dersteld werden en dat men ook reeds tot de meening gekomen was, 

 dat niet alle sponsen zich in deze opzichten op dezelfde wijze zouden 



