station met het vooi'nemen daar langeren tijd te vertoeven en zich zoo- 

 wel met behulp van versch als van geconserveerd materiaal van de vis- 

 schen onzer fauna op de hoogte te stellen. Eene vrij ernstige ongesteld- 

 heid noodzaakte hem echter reeds na een negental dagen zijn verblijf te 

 Helder te staken; ofschoon hersteld mocht hem nog niet aangeraden 

 worden naar het in een groot deel van het jaar tochtige, in voor- en 

 najaar in den regel gure, Helder terug te keeren. 



Mejuffrouw J. C. A. van de San«le uit 's Gravenhage vertoefde 

 van 18 Juli tot 4 Augustus in het Station en vergeleek in dien tijd 

 talrijke vormen van ongewervelde dieren, wat hun voorkomen en sa- 

 menstel betrof, met elkander. 



De Heer H. P. Kuyper, phil. cand. der Utrechtsche Hoogeschool, be- 

 steedde den tijd van zijn verblijf in het Station (van 19 Juli tot 6 

 Augustus) aan de studie der AlgenÜora. Hij slaagde er in enkele hem 

 tot nog toe niet bekende vormen te verzamelen, o. a. : 

 Cladophora expansa. 



» albida. 



Polysiphonia spec. 

 en Callithamnion spec. 

 Verder maakte hij van de gelegenheid, die verschillende tochtjes waarbij 

 gedregd, of met het pelagisch net gevischt werd, hem boden, gebruik, 

 om zijne vormenkennis wat lagere dieren betreft niet onbelangrijk te 

 vermeerderen. 



De Heer Dr. M. C. Dekhuyzen uit Leiden vertoefde met eenige on- 

 derbreking van 25 Juli tot 11 Sept. in het Station en hield zich met het 

 onderzoek bezig van bloed en verwante lichaamsvochten van verschillende 

 zee- en zoetwaterdieren. Meer in het bijzonder werden bestudeerd : 



Arenicola piscatorum, Carcinus maenas, Portunus holsatus, Nephrops 

 norvegicus, Phoxychilidium femoratum, Petromyzon fluviatilis, Spinax 

 acanthias, Echinus miliaris, verder meer cursorisch Ostrea edulis, Bo- 

 tryllus spec, Amphioxus lanceolatus (van Helgoland afkomstig). 



Van de uitkomsten van het onderzoek zij medegedeeld : dat de roode 

 hloedlichaatnpjes van de jyrik, die in den laatsten tijd door de studiën 

 van E. Giglio ïos de aandacht getrokken hebben, eene gedaante bezitten, 

 die aan de onderzoekers ontsnapt was. Zij zijn namelijk bekervormig. 

 Het schijnt wenschelijk deze eigenaardige cellen, die onder de dieren 

 vrij verspreid bleken te zijn, met eenen afzonderlijken naam te bestempelen : 

 chromocrateren, beker- of mutsvormige chromocyten. Men stelle zich 

 een cirkelrond schijfje met centrale kern voor, waarvan de randen zich 

 omgebogen hebben, zoodat er een holte ontstaat, aan welks bodem de 

 kern ligt. Deze blijkt sterker met de periphere protoplasmalaag samen 

 te hangen op twee plekken, die vrij wel tegenover elkaar gelegen zijn: 

 de top van de muts en de bodem van de holte. Die grondvorm gaat bij 

 de preparatie zeer gemakkelijk verloren, vooral bij indroging. De oorzaak, 

 dat deze eigenaardige gedaante niet vroeger is opgemerkt, ligt zonder 

 twijfel in het feit, dat men de gebruikelijke methoden van snelle indro- 

 ging van een dun laagje bloed heeft aangewend. Dan ontstaan ronde, 

 ovale, ook wel ingedeukte schijfjes, die beurtelings aan de vormen van 

 de chromocyten der Ichthyopsiden en Sauropsiden, of aan die der zoog- 

 dieren-embryonen herinneren. Onderzoek van het versche bloed (in de 



