Mejuffrouw Agnes Bruins, uit Groningen, was van 27 Juli tot 15 

 Augustus in het Station werkzaam en hield zich daar gedurende dien 

 tijd met de anatomie der Evertebraten onledig. 



De heer Dr. Fr. van Rijsselberglie, uit Brussel, zette zijne on- 

 derzoekingen in het Station van 1 tot 19 Augustus voort. Hij hield 

 zich in de eerste plaats bezig met het onderzoek der Hollsindsche Al- 

 genflora en ontdekte, buiten de vormen in Augustus 1897 door den 

 Heer J. A. Resink waargenomen (zie: Het Zoölogisch station in 1897): 

 Florideën: Chylocladia clavellosa (Turn.) Grev., met tetrasporen. 

 Phyllophora Brodiaei (Turn.). 

 Bangia ceramicola (Lyngb). 



Callithamnion plumosum Kütz, met cystocarpen en tetra- 

 sporen. 

 » corymbosum (Engl. Bot ) Ag. 



Polysiphonia nigrescens (Dillw.) Grev. 

 Chantransia virgatula (Harv.) Thur., met tetrasporen. 

 Hildebrandtia rosea Nardo, met tetrasporen, op steenen. 

 ?Lomentaria ovalis (Huds.) Endl. 



Phaeophyceën: Ectocarpus confervoides (Roth) Le Jol. met zoosporen, 

 op Laminarien. 

 )) tomentosus (Huds.) Lyngb. 



» terminalis Kütz, op Fucus vesiculosus. 



Elachista stellaris Kütz, op Fucus serratus. 



Chlorophyceën : Enteromorpba compressa (L.) Grev. 

 )) linza (L.) J, Ag. 



Cladophora gracilis (Griff.) Kütz. 

 » arcta (Dillw.) Kütz. 



» lanosa (Roth.) Kütz, op Fucus vesiculosus. 



Ulothrix flacca (Dillw.) Thur. » » » 



Chaetomorpha melagonium (Web. & Mohr.) Kütz. Fucus 



vesiculosus. 

 Monostroma Wittrockii Born. 



Ganopliyceën : Oscillaria subsala Ag. op rottende Fucus vesiculosus en 

 Laminaria. 

 Rivularia plicata Carm. 



Hij ondernam ook eenige onderzoekingen ten einde zich te verzeke- 

 ren, tot hoever zijne bekomen resultaten betrekkelijk den invloed der 

 omringende concentratie op de waarde van het osmotisch vermogen der 

 cellen (Handelingen van het eerste Vlaamsch natuur- en geneeskundig 

 Congres, gehouden te Gent in September 1897) op zeewieren toepasse- 

 lyk zijn. Cellen van Fucus vesiculosus en van Cladophora rupestris 

 werden met dit doel gebruikt. Het osmotisch vermogen dier cellen is 

 des te geringer, naarmate het zoutgehalte der omgevende vloeistof klei- 

 ner wordt. Zoo staat het osmotisch vermogen hooger bij Fucuscellen 

 levende in normaal zeewater, dan wel bij diegene welke bij de sluizen 

 verwijlen. Hier is immers het zeewater met eene zekere hoeveelheid 

 zoet water gemengd. Alhoewel de tijd ontbrak om een aantal proefne- 

 mingen te ondernemen, opzichtens de juiste verhouding "tusschen de 

 osmotische pi-ikkeling uitgaande van de omgevende vloeistof en de os- 

 motische reactie der cellen, doch scheen uit de enkele waarnemingen 



