te blijken, dat de wet van Weber hier wordt toegepast zooals het geval 

 is bij cellen van hoogere gewassen. 



Uit dit alles blijkt, dat de aanpassing der Algen aan de omgevende 

 concentratie wel eene veranderlijkheid van het osmotisch vermogen der 

 cellen voor oorzaak heeft, zooals o. a. Oltmanns en Keinke het hebben 

 vermoed, doch niet bewezen. 



Gelijk bij Phanerogamen, staat het osmotisch vermogen der Algen- 

 cellen, in alle concentratiën, steeds hooger dan dat van het midden, 

 waarin ze zich bevinden. Het verschil tusschen beide waarden, m. a. w. 

 het »osmotisch overschot" der cellen is maximaal in eene oplossing van 

 Na Cl, die tamelijk goed overeenkomt met de gemiddelde concentratie 

 van het zeewater alhier. Om de beteekenis van dit feit na te gaan, 

 verlieze men niet uit het oog, dat cellen zich des te beter aan eene 

 gegeven concentratie toepassen, naarmate hun osmotisch overschot eene 

 grootere waarde bereikt. 



Omtrent de oorzaak van het veranderen van het osmotisch vermogen 

 der cellen dient in acht genomen te worden, dat het protoplasma der 

 onderzochte cellen uiterst gemakkelijk Na Cl doorlaat. Tot bewijs hier- 

 van zijn de microchemische reactiën moeilijk toe te passen. De permea- 

 biliteit voor Na Cl kan worden bewezen door het snel verdwijnen der 

 plasmolyse bij cellen, die zich in weinig plasmolyseerende oplossingen 

 van dat zout bevinden. 



üe Heer S. E. Boorsma, doctorandus in de pharmacie, uit Utrecht, 

 hield zich gedurende den tijd van zijn verblyf in het Station van dO — 

 29 Augustus met het onderzoek van verschillende ongewervelde dieren bezig. 



De Heer E. ». van Oort, vertoefde van 15 — 29 Augustus in het Sta- 

 tion en onderzocht dieren uit de meeste groepen van ongewervelden, 

 verder enkele haaien, lampreien enz. Hij doodde de meeste dieren in 

 eene 1°/^ oplossing van Chloralhydraat, met uitzondering van Buccinun 

 undalum en Natica monilifera, die in uitgekookt zeewater gedood 

 werden. Van de meeste dieren werden organen uitgepraepareerd en 

 hiervan praeparaten gemaakt voor later microscopisch onderzoek door 

 fixatie in 77o formaline of picrine-zwavelzuur. 



Verder nam hij proeven met het dooden — met name van Gastro- 

 poden — en het conserveeren van deze dieren in hunne natuurlijke 

 houding. Als doodingsvloeistof werd eene oplossing van chloralhydraat 

 in water, meestal niet uitgekookt zeewater, gebruikt. Voor naakte slak- 

 ken bleek eene V5°/o oplossing van Chloralhydraat zeer practisch te zijn. 

 Na eenigen tijd werden de voorwerpen overgebracht in V2°/o oplossing 

 en vervolgens gefixeerd in een 4°/o oplossing van formaline, waarin zij 

 spoedig hard werden en hun vorm goed behielden. De natuurlijke kleur 

 verdwijnt echter na eenigen tijd evengoed als bij het overbrengen in 

 alkohol. 



De Heer H. «f. de Jong, phil. cand. uit Utrecht, besteedde den tijd 

 van zijn verblijf in het Station van 20 September— 7 October aan de 

 studie van de anatomie van enkele Echinodermen, enkele beenvisschen 

 en Selachiers. 



De Heer Harry M, Kyle, uit St. Andrews, Schotland, kwam op 43 

 November van het Biologische Station op het eiland Helgoland naar 



