LVII 



dem Malayischen Archipel. Bd. II Lief. III, 1896) er niets van vermeld- 

 den , werd teleurgesteld , want in bet pas verschenen 47ste deel der 

 Denkschrifteii der' K. K. Akad. der Wiss. zu Wien (1899) komt een 

 verhandeling voor van Tandler (Zur Vergl. Anat. der Kopfarterien bei 

 den Manuualia) waarin de bedoelde trommelholte-slagader van Omi- 

 tlwi'hynchKS wordt beschreven onder den naam art. stapodia. Het ver- 

 moedelijke homologon bij Echidna en het verschil in ontwikkeling van 

 den canalis vidianus is echter door Tandler niet opgemerkt, evenmin 

 als de merkwaardige overeenkomst tusschen deze arterie van Ornitho- 

 rhynchus en den dorsalen trommelholte-slagader bij Lacertilia, die korte- 

 lings door Versluys is beschreven in zijne verhandeling: ))Die mittlere und 

 aussere Ohrsphiire der Lacertilia und Rhynchocephalia" onder den naam 

 art. facialis. 



Tegenover het ontbreken der arteria stapedia als tak van de carotis 

 interna bij Echidna, staat het voorkomen bij dit dier van een anderen 

 tak dezer laatste arterie, die omgekeerd bij Ornühorhynchiis ontbreekt. 

 Het is de door Hyrtl (Denkschr. K. K. Akad. d. Wiss. zu Wien. V Bd. 

 1853) onder den naam art. occipitalis beschreven slagader, die in den 

 schedelwand dringt door het achtereind van het temporaalkanaal tusschen 

 squamosum en mastoïdeum , waarop spreker in een vorige mededeeling 

 de aandacht vestigde. Ofschoon dit temporaalkanaal bij OrnithoHiynchus 

 veel wijder is, dient het niet voor 't doorlaten eener dergelijke arterie, 

 die bij Echidna zijn weg verder zoekt door de diploë van mastoïd, 

 parietale en frontale, om eerst bij het ethraoïd de schedelholte binnen 

 te treden. 



Ten slotte kwam spreker op den arcus zygomaticus der Monotremen, 

 waaromtrent hij thans een gevestigde overtuiging heeft, n.1. dat de jukboog 

 gevormd wordt door elkaar bereikende uitsteeksels van het maxillare su- 

 perius en 't squamosum, die zich over 't grootste deel hunner lengte 

 tegen elkaar hebben aangelegd, onder verdringing van het jugale. Dit 

 laatste been is bij Echidna geheel verdwenen, bij Omilhorhynchus 

 daarentegen is er een laatste overblijfsel van te vinden in het nokje op 

 den jukboog, dat de grens aangeeft tusschen orbitaal- en temporaal-kuil. 

 Bij enkele exemplaren van Ornithorhynchus-schedeh vond spreker dit 

 nokje door naad gescheiden van de onderliggende vereenigingsplaats der 

 squamosum- en maxillaar-uitsteeksels. .Aan den foetalen schedel was 

 echter geen spoor van het heele nokje te vinden. 



De Heer J. Th. Oudemans doet eenige mededeelingen over het 

 ectozoïsch parasitisme van Paniscus cephalotes Holmgr (Ichneumonidae) 

 op de rups van Harpyia vinuia L. Levende, kortelings ingesponnen 

 rupsen, met de parasieten bezet, gaan daarbij ter bezichtiging rond. 

 Daar spreker het voornemen heeft, over deze zaak in een opstel in bet 

 Tijdschrift der Vereeniging nader uit te wijden , kan thans daarnaar voor 

 verdere bijzonderheden verwezen worden. 



De Heer de ]?f eijere wenscht te laten zien : 1" larven van Echino- 

 rhynchus polyworphus Brems., door hem aangetroffen bij Astacus fluvia- 

 tilis Eond. Zij deden zich voor als langwerpige, iets meer dan 1 mm. 

 lange lichaampjes, oranje van kleur, en bevonden zich bij sommige 

 exemplaren in aantal tegen den einddarm aan. Hoewel de slurf nog niet 

 uitgestulpt was, was de soort reeds aan de haken te herkennen. 



Verder laat spr. rondgaan twee platen, betrekking hebbende op een 



