nieuwe Cecidomyide, gekweekt uit vermolmd wilgen hout, afkomstig 

 van Zwammerdam. Het dier (Monardia van der Wulpi de M.) is vooral 

 interessant, omdat er een zeer opvallend diraorphisme bij voorkomt. 

 Behalve goed gevleugelde exemplaren van beide sexen , zijn er namelijk 

 mannetjes met korte en wijfjes met geheel rudimentaire vleugels. Spr. 

 herinnert er aan, dat een dergelijk geval bij Dipteren nog .niet bekend 

 was en ook bij andere insektenorden zeldzaam is. Bij Hemipteren komen 

 brachyptere vormen betrekkelijk nog het meest voor. 



De Heer Herbert vertoont een levend Ex. van Blennius gattorugine 

 Bloch, hem uit Helder gezonden en volgens verklaring van den afzender 

 gevangen in de zoogenaamde Helsdeur, het vaarwater vóór men uit zee 

 komende op de Reede van Texel aankomt. Voor zooverre hem bekend, 

 is dit de eerste maal, dat deze zeer kennelijke visch zoo kort nabij de 

 Nederlandsche kust is aangetroffen. Volgens Day bewoont deze Blennius- 

 soort de Europeesche kusten van den Atlantisclien Oceaan tot bij de 

 Canarische eilanden en treft men haar in de Middellandsche en Adria- 

 tische Zeeën en zelfs in de Zwarte Zee aan. 



'De Heer Resink deelt mede, dat hij begonnen is een studie te 

 maken van de parasitische Copepoden der Nederlandsche Fauna en richt 

 tot allen, die over tot deze dierengroep behoorend materiaal beschikken 

 het verzoek het hem ter bestudeering ter leen te willen afstaan, 



De Heer Loman behandelt het voorkomen van Petromyzon planeri 

 Blch. in Nederland. Nevens de gewone prik, die in ons land in grooten 

 getale gevangen en als kabeljauw-aas verkocht wordt, kent men in 

 Duitschland een e tweede soort, die slechts de kleinste beken bewoont, 

 in wier zandbodem zich de ^wmocoefes-larven zoo gaarne verbergen. 

 Hoewel nu voor eenige jaren stemmen zijn opgegaan om die beide soor- 

 ten tot ééne te versmelten, ondervond dit voorstel van andere zijden 

 zooveel bestrijding, dat ernstige twijfel over is gebleven. Slechts een zeer 

 nauwkeurig onderzoek van dieren van alle leeftijden (dus ook van de 

 Ammocoeles-\a.Yveïi) kan hier tot eene juiste beslissing voeren. Intus- 

 schen, aangaande de levenswijze zijn genoeg verschillen bekend, die het 

 voor Spr. waarschijnlijk maken, dat men hier met twee niet te verwar- 

 ren soorten te doen heeft. Petromyzon fluviatilis L. heeft meerdere 

 jaren tot hare ontwikkeling noodig, zwemt in het najaar en den winter, 

 terwijl de verandering van Armnocoetes tot volwassen dier ten einde 

 loopt, in grooten getale naar zee, en de volwassen rivierprikken keeren 

 in de voorjaarsmaanden stroomopwaarts naar hunne paaiplaatsen terug, 

 waar zij tot in Mei en Juni worden aangetroffen. Van P, planeri weet 

 men, dat de ontwikkeling slechts één jaar duurt, dat in het voorjaar de 

 geslachtsrijpe dieren in de beken, waarin zij geboren werden, paren en 

 daarna spoedig aan uitputting te gronde gaan. Deze soort komt dus 

 nooit in zee, zooals de eerstgenoemde, en haar gansche levenscyclus door- 

 loopt zij in zoetwater. Daaruit volgt, dat de beekprik ook nog leven 

 kan in beken, welke niet meer in open verbinding met de rivier staan! 



Spr. onderzocht gedurende 1899 verschillende Geldersche beekjes, die 

 het water der Veluwe in den IJssel of den Rijn afvoeren, met name de 

 beek van Biljoen, de Klarenbeek, de Sonsbeek, de Oostbeek, de Heel- 

 sumsche en eindelijk de Renkumsche beek. Het gelukte hem slechts in 

 de beide laatstgenoemde exemplaren van Petromyzon te verkrijgen in 



