Mei. Ook de paring der beekprikken, gelijk die door AuG. Muller in 

 1856 uitvoerig is beschreven, werd toen door hem waargenomen. Het 

 gi'ootste exemplaar, door hem bemachtigd was 12 cM. lang. Naar eieren 

 en jonge dieren was het onderzoek langen tijd te vergeefs, totdat in 

 Juli en Augustus verscheidene exemplaren der Ammocoetes-lavven ge- 

 vonden werden, die Spr. met de volwassen dieren aan de vergadering 

 vertoonde. 



Ten slotte werd de aandacht der aanwezigen door hem gevestigd op 

 de eigenaardige toestanden, die in deze beken heerschen en hij bespreekt 

 die in de Renkumsche beek uitvoeriger. Van den Eijn uitgaande ont- 

 moet men eerst eenige duikersluizen, daarna komt men aan een bloeiende 

 papierfabriek, die het geheele jaar doorwerkt en die het water der beek 

 verandert in eene zure, drabbige modderstroom, waarin geen levend 

 wezen ademen kan. Ten overvloede ligt kort daarbij nog eene chemische 

 stoomwasscherij met uitgebreiden werkkring, die natuurlijk mede tot 

 vervuiling van het water bijdraagt. Onder de hand tellen wij nog twee 

 waterkorenmolens, die de beek als drijfkracht gebruiken en tot voor 

 korten tijd werkte hier ook een oliemolen. En als men al deze chemische en 

 mechanische hinderpalen achter zich heeft, bereikt men het ondiepe bo- 

 vengedeelte der beek en tevens de plaatsen waar P. planeri gevonden 

 werd en de larve in het heldere zand verblijf houdt. Op grond van al 

 deze belemmeringen gelooft Spr. niet, dat rivierprikken van uit den 

 Rijn hoog in de beek kunnen opzwemmen en is hij de meening toege- 

 daan, dat de heekprik recht heeft om als eene afzonderlijke vischsoort 

 in onze Fauna te worden opgenomen. 



De Heer Sluiter vertoonde drie verschillende soorten Gephyreen, die 

 afkomstig waren van de expedities van Prins Albert van Monaco, en 

 bij hem in bewerking zijn. Ten eerste waren het negen exemplaren 

 eener nieuwe Hamingia-soort Daar de mannetjes van dit geslacht nog 

 niet bekend zijn, zocht hij met alle zorgvuldigheid zoowel in den oeso- 

 phagus ais in de beide segmentaalorganen , die bij alle vol eieren waren, 

 of zich daarin misschien dergelijke kleine mannetjes, als bij Boneüia 

 bevonden. Dit gaf evenwel slechts een negatief resultaat, terwijl ook de 

 geslachtsklieren alle ovarien bleken te zijn. Dat bij dit betrekkelijk groot 

 aantal exemplaren nog niets van mannelijke individuen te ontdekken was, 

 doet vermoeden , dat bij deze soort nog andere geslachtsverhoudingen 

 voorkomen, als tot nog toe bij de Gephyreen bekend zijn. 



Ten tweede vertoonde hij een exemplaar van Phascolosoma flagri- 

 ferum Sel., waarvan Selenka het eerste en eenige exemplaar beschreef 

 van de Challenger expeditie. Het door den Prins van Monaco buit ge- 

 maakte dier stamt evenwel uit eene diepte van bijna 5000 Meter en is 

 derhalve de Gephyree , die tot nog toe van de grootste diepte bekend is. 



In de derde plaats werden eenige in formol bewaarde exemplaren 

 vertoond van Boneüia viridis, die op eene diepte van 600 Meter ge- 

 vangen waren, een veel grooter diepte, dan tot nog toe voor Bonellia 

 viridis bekend was. Daar het zonlicht niet tot die diepte merkbaar door- 

 dringt, kan ook aan de groene kleurstof Bonellin zeker geen beteekenis 

 worden toegeschreven in betrekking tot de assimilatie, gelijksoortig aan 

 die van het chlorophyl. 



