lei soort van kalklichaampjes (radvormige en sigma- vormige) in de huid, 

 die üendj 't eerst heeft waargenomen, en Icnoopt daaraan eenige beschou- 

 wingen vast over de beweging der llolothurioidea apoda in 't algemeen. 



Bij de dierkundigen bestaat nog steeds een vrij groot verschil van 

 meening over de beteekenis der kalklichaampjes voor het leven van het 

 dier. Quatrefages, Semon, Cuénot, Üstergren e. a. schrijven aan de kalk- 

 lichaampjes eene locomotorische functie toe en beweren, dat de beweging 

 der Synaptiden belangrijk ondersteund wordt door de oneffenheden der 

 huid, door de uitpuilende kalklichaampjes veroorzaakt; daarentegen meent 

 Semper, dat zij meer dienen om de gevoels-functie der huid te verhoogen 

 en waarschijnlijk tevens eene beschermende rol vervullen tegenover vijan- 

 den. Ook bestaat er bij de voorstanders der locomotorische functie nog 

 verschil over de wijze, waarop de kalklichaampjes zich gedragen bij de 

 afwisselende samentrekkingen en uitzettingen van het lichaam. 



Terwijl toch Cuénot beweert, dat de ankers in. .de uitgezette deelen 

 van het Synapta-Vichaam zich oprichten, betoogt Ostergren, naar Spr.'s 

 meening terecht, dat zij zich hier neerleggen en dientengevolge met hun 

 opgerichte punten tegen de buitenste huidlaag aandrukken. 



Bij de hierop gevolgde discussie, waaraan door onderscheidene leden wordt 

 deelgenomen, betoogt de Heer Sluiter, die tijdens zijn verblijf in Indië, 

 gelegenheid had levende Synaptiden te bestudeeren, dat hij aan de kalk- 

 lichaampjes geen beteekenis voor de beweging dezer dieren kan toeken- 

 nen, en zij daarvoor bij sommige soorten ook veel te diep in de huid 

 liggen ; bij het kruipen eener Synaptide over de hand voelt men slechts 

 eene zachte, peristaltische beweging, zonder dat hierbij zulk eene over- 

 vloedige slijmafscheiding plaats heeft, waardoor volgens Semon het vast- 

 klevend vermogen der kalklichaampjes tijdelijk zou worden opgeheven. 



