18 



van schelpen, die in het Arabisch Barcora heeten (dat vinden 

 wij bij Serapius) en een kleine soort die Sades genoemd worden. 

 Ook Canifis {Carujis bij Avicenna) beteekent oester. Canifeties 

 en eveneens Gaugiel is een soort van schelpdier volgens een oude 

 glossographus van Avicenna. Seige is een geslacht van oesters en 

 Venereum eveneens. 



De Grieken noemden de oesters vaak xtrpl^tx , Psellus ostridia 

 volgens Valla. De Italianen noemen ze Ostreghe, in het enkel- 

 voud ostrega; de Spanjaarden Ostia de la mar. De Franschen 

 (zooals iemand schrijft) Ouitres , ut Bel. Hustres en Oestres: er- 

 gens anders Itte alle calle. De Engelschen zeggen an Oyster. De 

 Vlamingen en andere Germanen van lagere streken een Oestre , 

 in het meervoud oesters. Ik geloof' dat soms ook het verklein- 

 woord Uterle gebruikt wordt. 



In de Zwarte zee ontbreken de conchylien en zijn de oesters 

 overvloedig (Plinius). Corsica zendt oesters maar zeldzaam en vaak 

 stinkeu zij , wanneer de schepen door zeeroovers of stormen wor- 

 den opgehouden. Die voor eenige jaren van de kust van Pisau- 

 rus werden aangevoerd, zijn nu geheel uitgestorven (Jovius). In 

 de open zee munten alle oesters en conchylien door grootte en 

 overvloedigheid uit (rondom Turdetania vooral) ; misschien omdat 

 hier de eb en vloed toenemen ; de reden van hun grootte en 

 talrijkheid (wat hetzelfde is) moet gezocht worden in hun inspan- 

 ning (propter exercitationem) (Strabo). In de Indische zee vindt 

 men (schrijven de auteurs over Alexanders reizen) oesters van een 

 voet groot , en Plinius vertelt van een oester , die tridacna genoemd 

 werd , omdat hij in drie happen gegeten moest worden. Rondom 

 Byblus , een klein eiland in Indië , groeien oesters aan de rot- 

 sen tweemaal zoo groot als die, welke bij de Grieken worden 

 aangetroffen (Philostratus). Aloisius Cadamustus zegt bij het 

 Groene voorgebergte (circa Caput viride) oesters gevischt te 

 hebben, die tien a vijftien ponden wogen. 



Over de verschillen van de oesters naar de streken waar zij 

 voorkomen. 



Volgens Aristoteles hebben de oesters ruwe schelpen. Van som- 



