26 



ochracea, Mazatlau; angassi, Port Jacksou; solida , Golf van Panama; radix. Ha- 

 bitat?; ohiloensis, Chiloe (= chileusis , Philippi); mexicani, Tehuantepec. 



De volgende soorten komen in Part 288 (1871) voor: O. retusa , lima, sandwi- 

 censis, Sandwich Eil. ; quercinus, lactea, attenuata, reniformis, lentiginosa, multi- 

 radiata, auriculata, multicostata , Japan; Ingubris, N. Amerika; crenulifera, Roode 

 zee. Talrijke soorten worden hier ook voor het eerst afgebeeld. 

 (Uit: Zool. Record tbr 1870.) 



Metzger. (A.) 



Jahresber. der naturf. Gesellschaft zu Hannover. (1869—70.) p. 28— '^9. 

 XX. (1871.) 



Ostrea edulis L. komt op de kust van Oost-Friesland alleen beuoorden de eilan- 

 den voor, sporadisch op een diepte van 16 — 18 vademen en dicht gezaaid waarde 

 diepte 20 — 25 vademen bedraagt. Zij zijn bijna alle bezet met exemplaren van Ba- 

 lanus porcatus, da Costa en Verruca strömii, MüU. In de riviermonden schijnt 

 de sterke getij -beweging van het water hnn groei tegen te houden. JJe oesterban- 

 ken, die daar voorkomen, zijn waarschijnlijk kunstmatige, ofschoon reeds in 1730 

 en zelfs in 1650 melding van hen is gemaakt. De oesters uit deze riviermonden 

 zijn uitsluitend bezet met Balanus crenatus, Brug. 



Dall, (W. H.) 



Proc. Calif. Acad. of Sciences. IV. (1872.) p. 182. 



Wordt Ostrea virginica, Gmel. naar de wateren van Californië overgebracht, 

 dan neemt zij enkele der eigenaardigheden over van de daar voorkomende soort; 

 evenals O. edulis in de Middellandsche Zee overgebracht op O. cochlear gaat 

 gelijken. 



(Hit: Zool. Record for 1874.) 



Metzger, (A.) 



Physik. und Faunist. Untersuchungen in der Nordsee wahrend des 

 Sommers 1871. Anhang zu dem Bericht über die Expedition auf S, M. 

 Avisodarapfer Pommerania. Kiel, 1873. 



B. Dr. Hoek. 



Pag. 171. Ostrea edulis L. Binnen 19 vademen diepte werden voor de Oostfriesche 

 eilanden geen oesters aangetroffen. De grootste rijkdom wordt aangetroffen tusschen 

 21 en 23 vademen. Zij zijn dicht bezet met Aleyonien-colonies en soms 50 k 60 

 stuks talrijk in een sleepnet van slechts twee voet breedte. (1000 stuks met een 

 sleep van de groote kor). Slechts .,Finkenwürdern" en Hollanders visschen hier in 

 Augustus, September en October. Voor 1715 was den bewoners het voorkomen 

 van oesters niet bekend. De bloeitijd der bank valt in het midden van de laatste 

 helft van de vorige eeuw. Van 1772 tot 73 werden er zeker meer dan 300.000 

 stuks gevangen. 



Metzger, (A.) 



Nordseefahrt der Pommerania. VIII. Mollusca, 1875, S. 252. 

 N. D. V. 



De oesters voor de Oost-Friesche en Hollandsche eilanden zijn groot en zwaar, 

 de gedaante is meer rond tot qnadratiseh. Exemplaren van 135 m.M. breedte, 

 118 — 125 m.M. lengte en 32 m.M. dikte zijn niet zeldzaam. Op een slikkerig- 

 zandigen en gewoonlijk ook „schilligen" bodem vindt men de oesters op een diepte van 

 18 tot 23 vademen. Deze oestergronden beginnen met een smalle streep zuidwes- 

 telijk van Ilelgoland, gaan vandaar noordwestelijk en rijken tot over den meridiaan 

 van het eiland Terschelling. Hier is de Fauna veel rijker enz. 



Winther, (G.) Om vore Haves Naturforhold med Hensyn til konstig 

 Oestersavl og om de i den henseende anstillede Forsög. Kopenhagen, 1876. 

 Nordisk Tidskrift for Fiskeri. 



Uittreksel hiervan in: Ann. and Mag. of Nat. History 5 Ser. Vol. I. 

 March 1878. p. 185—189, onder den titel: On the Geographical Distri- 

 bution of the Common Oyster. 



L. H. 



