21 



De oester wordt aangetroffen langs de kust van de Golf van Biscaye , van Vigo 

 in Spanje tot Finisterre in Frankrijk, langs de kust van het Kanaal, langs de 

 lersche, Schotsche en Engclsclie kusten tot aan de Shetlandsche eilanden. De 

 zelfde soort vertoont zich op nieiiw bij Helgoland, langs de westelijke kusten van 

 Sleeswijk, in de Limtjoi-d, de Aalbek-Baai in het Kattegat (bij Frederikshavn of 

 Fladstrand) en langs de oostelijke kust van Jutland, tot aan de Fjord Horsens. 

 Langs de kust van Scandinavië worden de oesters aangetroffen van af een punt ten 

 zuiden van Gothenborg, langs de Zwcedsche en Noorweegsche kust tot aan de baai 

 van Christiania, en eveneens langs de zuid- en westkust van Noorwegen tot aan 

 het eiland Triinen kort bij de Poolcirkel. De Faroe-eilanden en IJsland bezitten 

 geen oesters, en het is de vraag of de Amerikaansche oester dezelfde is als de 

 Europeesche. Niettegenstaande haar verre verspreiding noordwaarts, moet de oester be- 

 schouwd worden als een zuidelijke soort, aangezien zij zich het sterkst ontwikkelt 

 in het Kanaal en zuidelijk van het Kanaal. 



Wat klimaat en fauna betreft komen al de opgenoemde punten overeen , in zoo- 

 verre als zij alle staan onder den invloed van den Golf-stroom. Temperatuur en zout- 

 gehalten van het water zijn betrekkelijk hoog en onafhankelijk van plaatselijke invloeden. 

 Dat de Faroe-Eilanden en IJsland geen oesters bezitten is aan dienzelfden golfstroom 

 te wijten: het water dat hier aankomt komt direct van het Bahamas-Kanaal en 

 bevat dus geen oesterbroed. 



Niet op alle punten bereikt de oester van nature denzelfden wasdom en komt de 

 oester even overvloedig voor De kusten van Engeland en Frankrijk schijnen van 

 nature de rijkste te zijn Het open oceaan-water bevat hier 3.5 a 3.6 "/„ zout! 

 Al worden zij hier groot en produceeren zij veel jongen, zoo bereiken zij toch niet 

 die volheid en smakelijkheid, die ze aannemen, wanneer men ze overbrengt naar an- 

 dere plaatsen die aan eigenaardige voorwaarden voldoen. Al de plaatsen, waar de 

 cultuur het best slaagt, hebben dit gemeen, dat zij door eilanden of banken tegen 

 de onmiddelijke inwerking der open zee beschut zijn en dat het zeewater verdund 

 wordt door het zoete water der rivieren, die er bovendien een groote hoeveelheid 

 organische stof als voedsel voor de oesters in overbrengen. Hier overgebracht groeit 

 de lever en neemt de schaal een regelmatigen vorm aan Het zoutgehalte is gerin- 

 ger (2.9 tot 3.1 "/(,) en dien tengevolge worden de schalen dunner. Daarentegen neemt 

 het voortplantingsvermogen af: oester-parken, die de oesters vetter maken, kunnen 

 op den langen duur onmogelijk zich zelf onderhouden. Reeds een vermindering 

 van het zoutgehalte met 5 "/„ begint invloed op het voortplantingsvermogen 

 uit te oefenen en als dit zoutgehalte sterker afneemt, wordt een punt bereikt, dat 

 de oester nog volmaakt goed in staat is te blijven leven , maar geheel ophoudt zich voort 

 te planten. Hoe laag het zoutgehalte dalen kan, is nog niet vastgesteld. Dit is 

 daarom zoo moeielijk , omdat de in brakker water levende oesters bijzonder gevoelig 

 zijn voor kou. Verschillen in productiviteit van verschillende banken hangen zeker 

 in de eerste plaats van dit zoutgehalte af. 



Oester-putten of parken kunnen dus zeer goed aangelegd worden op plaatsen, 

 waar het zoutgehalte geringer is dan op de natuurlijke banken — maar zij kunnen 

 nooit zijn: self-supporting. Zullen zij dit zijn, dan moet hun zoutgehalte hoog zijn. 



Smith, (E. A.) 



Proceedings Zoological Society. 1878. p. 730. pi. XLVI. fig. \± 

 Zoological Record. 1878. Mollusca p. 87. 



-/Ostrea assuming the sculpture of another shell (Trochus maculatus) to wliicU 

 it adheres. (Similar instances are common in Anomia,)" 



Brauer. 



Sitz. Ber. Ak. Wien LXXVII. Abth. I. p. 140. 1878. 

 Zoological Record. 1878. Mollusca p. 87. 



,/Ostrea cristata (Born) = plicata (Chemnitz, Reeve), not the Mediterranean 

 species taken by Philippi and others for it." 



Pagenstecher , (Al.) 



Kos.smann's Zoologische Ergebnisse. I. pt. II. pi. XVI, fig. 1 — 16. 1878. 



In de Roode Zee leven: Ostrea plicatula (Gm.) = crenulifera (Sow.) = cucul- 

 lina (Desh.) = denticulata (Born) = barclayana (Sow.) = diformis en O. cornu- 



