32 



Jii Pecten, Spondylus and Ostrea we find sraall brilliant emeraldlike ocelli, 

 which from their structure having each a minute nerve, a pnpil, a pigmentum, 

 a striated body and a lens, and from their situation at the edge of the mantle 

 where alone such organs could be usefull and also placed as in Gasteropoda with 

 the tentaeles must be organs of vision " 



Laurent , (J. L. M.) Observations sur la structure de la coquille de 

 l'Huitre commune, in: Ann. fraiK^. et étrang. d'Anat. Tomé III. 1839. 

 p. 53—64. 



Eesultats d'observations faites sur la coquille de l'Huitre com- 

 mune, (Ostrea edulis, L.) in: Corapt. rend. Acad. se. Paris. Tom. VIII. 

 1839. p. 1.35-136. 1'Institul. VII. N*». '266. 1839. p. 34. 



L. H. 



Schr. vindt min of meer onregelmatige holten in den wand zelven van den oester- 

 schelp, te midden der kalklamcllen waaruit deze wordt opgebouwd. Die holten 

 zijn talrijker en grooler in de onderste bolle, dan in de bovenste platte schelp, en 

 worden voornamelijk gevonden in het deel van de schelp, dat zich tusschen den top en het 

 spier-indrnksel bevindt. Zij bevatten eene stinkende vloeistof; volgens schr. bedorven 

 zeewater zooals o. a. ook schijnt te blijken uit zandkorrels, die in dat vocht 

 bevat waren. 



Schr. vindt bovendien in beide schelpen een zeer klein putvormig indruksel 

 fca. 1 ram), schijnbaar eene insertievlakte voor deeleu van den mantel , waarin schr. 

 een spoor van een voorsten Adducior meent te moeten zien. Schr. beschouwt deze 

 kleine indnikscls als de sporen van .,dimyariteit," welke, hoewel schijnbaar af- 

 wezig bij de oesters, daarentegen bij de Ëtherien zeer duidelijk is. 



a. 



Sur la coquille de l'Ostrea, in: Sec. Philom. Extr. Proces verb. 



1844. p. 51—52; l'Institut, XII, 1844. N°. 549. p. 228. 

 L. H. 



De tusschenschotten, die in de onderste schelp de daarin bevatte holten vaneen 

 scheiden , vertoonen somtijds een sipho waarvan schr. de bovenste opening bij enkele 

 wijd geopend vond. 



H. 



Reade, (J. B.1 On the cilia and ciliary currents of the oyster, in: 

 Report Brit. Assoc. Adv. Sc. 15. Meet. 1845 (1846). Transact. Sect. p. 

 66—67. l'Institut XIII. 1845. N°. 612. p. 338-339. 



L. H. 



Schr. komt tot de conclusie ! 



1°. dat de lippen van de oester, die de voorste darmopening omgeven met tril- 

 haren bezet zijn en dat deze trilharen het voedsel naar den mond toevoeren. 



2°. dat het voedsel van de oester geheel uit infusoriën bestaat, wier kiezelhou- 

 dende schalen, na van hun organischen en kalkachtigen inhoud beroofd te zijn, 

 weder door de oester worden uitgeworpen. 



3°. dat enkele dier van infusoriën afkomstige kiezelpantsers geheel overeenstem- 

 men met andere, die men fossiel in het krijt leerde kennen. 



H. 

 Busk, Annals and Mag. of Nat. Hist. XV, 1855. p. 91. 

 Gray, Annals and Mag. of Nat. Hist. XV. 1855. p. 210. 

 Henslow, Annals and Mag. of Nat. Hist. XV. 1855. p. 314, 385. 



Handelen over een monstreuse oesterschelp, die gedeeltelijk als een schelp van 

 Pholas candida gevormd was. Gray verklaart het verschijnsel zoo, dat een oester 

 zich aan den binnenkant van een Pholas op welke zich een Membranipora of een 

 Flustra bevonden heeft, ontwikkeld heeft. 



Mc. Crady, 



Proc. Boston Soc. XVI. p. 170. (1872.) 



Voedsel bestaat grootendeels uit Diatomeen en Algensporen. De oester is twee- 



