47 



Erco, (Richard Ritter von) Notizen über Austern-Cultur. Triest, Buch- 

 druckei-ei der Oesterr. Lloyd. 1869. 57 Pag. met G Platen. 

 Bibl. Verschoor van Nisse 



In algemeeue trekken schildert do Schr. den toestand der oestorciiltuur op 

 verscliilleude punten der Fransche Kust in het jaar 1867. J)e brochure bevat 

 tevens aanteekeningen met betrekking tot diezelfde industrie in andere landen van 

 Europa. 



Voor Frankrijk bespreekt Schr.: Ile de Ré (Dr. Kemmerer); Ile d'Olcron (uit- 

 sluitend Paunen-cultuur) ; Marennes en la Tremblade (Verdissement) ; Arcachon en 

 de keizerlijke parken; lis de Chauzet nabij Granville; Hegnevillc (Sara Felix). 

 Schr. eindigt met te wijzen op de groote verdiensten van Coste voor de oester- 

 cultuur. 



Voor Engeland wordt gewezen op het schitterende succes der South of England 

 Oyster Company te Hayling verkregen. 



Voor Noorwegen deelt Schr. het een en ander mede over twee daar te lande op 

 touw gezette ondernemingen: de eene bij Drobak, de andere iu de nabijheid van 

 Ai'endal (Rugagerkilen). 



Voor Rusland schijnt het geringe zoutgehalte der Oostzee de cultuur onmogelijk 

 te maken. 



Voor de Noordduitsche Boud komen slechts plannen en pogingen ter sprake. 



Voor Oostenrijk (Adriatische Zee) deelen wij onder het hoofd Middellandse h e Zee 

 mede, wat Erco belangrijks vermeldt. 



Möbius. (Karl) Ueber Austern und Miesmusehelzucht und die Hebung 

 derselben an den norddeuischen Kusten. Mit 19 in den Text gedr. 

 Holzschnitten und einer Karte in Farbendruck. Wiegandt u. Hempel. 

 Berlin. 1870. 



Bihl. Dr. Horst. 



I. Rapport over de kunstmatige oesterteelt in Frankrijk. St. Brieux, Ton Ion, 

 Cette, waar Coste onderzoekingen deed voor Napoleon III ('58) [Rijshout 

 waarop oesters uitgezaaid werden, aanvankelijk uitermate gelukt. Later alles 

 te niet gegaan, volgens Moebius door de ongunstige gesteldheid van den bodem. 

 Bij Cette werden de oesters zeer vet, doch plantten zich niet voort.] Verder: 

 Isle de Ré. [ook hier' eerst talrijk, later, vermoedelijk door overdreven 

 afvisschen te niet gegaan.] Arcachon. Hier een kleine variëteit „yravette" 

 genaamd. La Trinité. [Putten van Dr. Gressy.] Lorient. La Tremblade, 

 hoofdplaats voor de in Frankrijk het meest beroemde ./Huïtres de Marennes"; 

 groene oesters vrij veel. M. vond kogelvormige cellen met groenkorreligen 

 inhoud. 



Moebius waarschuwt voor dure proeven met «Mastteichen": «ein kleiner 

 Versuch würde zur Genüge belehren können"'. 



II. Teelt in Engeland. Hayling Island. Sedert eeuwen worden deze banken be- 

 vischt. — Oesters in afgesloten bassins, bleven klein, even als andere dieren daarin 

 De grond is mergel, waarop een laag klei (zwarte). R e c u 1 v e r s. 's Winters temp. van 

 O" R. uitgehouden. Voedsel vermoedelijk: Infusorien, Diatomeën, Algensporen en em- 

 hryones van Cardiuni ediile en Hi/drobia nlcae. [Buckland] Hampton. Herne- 

 Bay. Men moet oppa.ssen, dat de jonge oesters niet te dicht op elkaar komen; 

 ieder moet plaatsruimte hebben om uit te groeien. Whitstable. Zeer oud. 

 Zoutgehalte 3.1 4^^/^. 3 soorten van gronden: Breeding ground, fattening-ground 

 en native ground Op 1 zaten oesters om te broeden. De schalen (gevischt in 

 het "kanaal") bedekt met Serpula triquetra, Alci/onium digitatum en Cliona 

 celata. Buitendien leefden daar Bticcinum iindafum, Carcinus maenas , Sertularia 

 argentea en Asteracanthion rabens. [Volgt ook voor de andere gronden opgave 

 van commensalen.] Nu en dan dreggen is voordeelig door de opruiming van 

 veel overtolHg's. Pag. 31. Opgave van temper, en broed resp. geslachtsrijpheid. 



III. Ostende. Proeven in bassins (v. Beneden) niei gelukt. Beste methode is : na- 

 tuurlijke banken reinigen van slib etc. dan met oester- en andere schelpen be- 

 strooien voor het hechten. 



Een groote zaak is de ontzettende massa broed goed te verzamelen en genoeg 

 ruimte en voedsel te geven. 



