15 



te kokeu , het vleesch is grooter dan in de andere oesters , wier 

 schelpen veel grooter zyn. Zij worden rsmw gegeten, door d« 

 meeste menschen zonder eenige met de natuur strydige aandoe- 

 ning van de maag (Gatenus, Athenaeus). 

 Macrobius over maaltijden met oesters enz. 

 Dergelijke oesters worden aangetroffen in de oude monden van 

 de Rhone , waar nu meeren zich bevinden , omdat het bed van de 

 rivier veranderd is. Ook worden zulke verkocht te Parys uit de 

 mond va» de Seine en te Bordeaux. Waarom z^ zoeter en sap- 

 piger zijn wordt aan de vermenging met het zoete water toegeschre- 

 ven »gaudent enim dulcibus aquis" inquit Plinius enz. 



In hoeverre de oesters uit de open zee werkelyk grooter zijn 

 dan die uit riviermonden enz. is eigenlijk nooit juist nagegaan. 

 Wat Athenaeus daarvan zegt. 



Door hufn zachtheid zyn zij zeer heilzaam voor de maag en wer- 

 ken zij gunstig op den stoelgang. 



De geschiktheid van het terrein en overvloed van voedsel maakt 

 dus de oesters grooter en beter. Daartegenover zijn de zeeoest^rs 

 klein en zeldzaam. 



De oesters groeien in 't bijzonder »sydéris ratione" en zijn vooral 

 tegen het begin van den zomer rijk aan melk en vooral ook daar, 

 waar de zonneschijn tot op den bodem doordringt. Daarom zijn 

 zij kleiner op andere plaatsen , want duisternis verhindert den groei, 

 omdat de oesters in een sombere omgeving minder voedsel tot zich 

 nemen, niet omdat de duisternis de oesters treft Avant behalve 

 een weinig gevoel en smaak missen zg elk zintuig> De zee-oesters 

 zijn grooter van schelp maar kleiner van vleesch, omdat zooals 

 Aristoteles terecht schreef , de zee vochtig is , te warm , te dicht 

 en veel lijviger dan het zoete water en dus geschikter om voort 

 te brengen. Waarom ze dan ook het vleesch in de oester niet 

 grooter maakt V Omdat het zoete water wel kouder is, maar ge- 

 schikt om gedronken te worden en zeer voedzaam is. Over de 

 melk , die in de oesters aanwezig is , en waaruit zij geboren wor- 

 den (Aristoteles en Plinius). 



Over het ontstaan van oesters »vanze]ve" (sponte) en over Pe- 



