51 



Waar het water dieper is wordt voornamelijk door de Schiennonnikoogei-s en 

 Zoutkanipers gevischt en wel zoogenaamd gekord. 



De Tesselaars heeten «Oesterzoekers", de Schiermonnikoogers en Zoutkampers 

 '/Korre rs'. 



Uitvoerig wordt beschreven hoe een kor is gebouwd en hoe het korren geschiedt. 



üe Schiermonnikoogers gaan veeltijds onderling een verdrag aan noficns de oes- 

 tervangst — deze verdragen worden evenwel bijna altijd overtreden enz. 



J)c aldus verzamelde oesters worden slechts bij uitzondering aanstonds aan de 

 markt gebracht. Eegel is het, dat ieder visscher zijn vangst uitstrooit op een 

 bedding „oesterbank" genaamd, die met stokken van wilgenboomeu worden ai'ge- 

 tuind. Ue visschers van Schiermonnikoog en de Zoutkamp brengen de gevonden 

 oesters naar Terschelling en werpen ze bij de reede van Middellans (Midsland) 

 neder, of' ook wel bij Oosterland op Wieringen. Die van Texel storten ze 

 benoord oosten van Texel, bijzonder gaarne op de Plaat genaamd het Middelzand. 



De oesters groeien zoo snel, dat die in Maart gevonden zijn en dan de grootte 

 van een zesthalf hebben in den herfst leverbaar zijn. 



De statistiek van de Texelsche oestervungst is niet bekend: Sch. vermeldt alleen, 

 dat iedere schuit minstens 100,000 oesters aan de markt moet brengen om een 

 bestaan op te leveren. 



Het 1000 wordt volgens Sch. somtijds voor 3, somtijds voor 13 gulden verkocht. 

 Hamburg is de grootste handelsplaats voor dit artikel. 



Ue Texelsche en Zeeuwsche oester visscherij. 



Zie : Sloet tot Oldhuis , Tijdijchrift voor staathuishoudkunde en sta- 

 tistiek. Zwolle, 1852. VIL 1)1. 354—370. 

 L. n. — K. B. 



Eene belangrijke bijdrage voor den toestand en de opbrengst der oestcrvisscherij 

 van de vorige eeuw afaan tot ongeveer het jaar 1850. De gemiddelde opbrengst 

 (van de Texelsche oestervangst) werd toen geschat op één tot 8 milliocn ■ — maar 

 sedert 4 ot' 5 jaar nam de vangst at'. . . . 



Het aantal Zeeuwsche oesters werd voor 1850 ongeveer op een millioen bepaald — 

 doch dit getal is zeker te gering. 



Het opstel eindigt met een aanmoediging tot het aanleggen van kunstmatige 

 oesterbanken. Er wordt in aangeraden rondom Urk de proef te nemen. 



Winkler, (T. C.) Over de oesterfokkerij , het aanleggen van oesterban- 

 ken, enz. en over dezeesterren Naar het Deensch en het Fransch. Met 

 houtgr. Leyden, A. W. Sijthoff. 1861. ld. 8°. 



N°. II. van de Visscherboekjes uitgegeven op last van het Coliegie 

 voor Zeevisscherijen. 



iv. D. y. 



Over de Deensche oesterfokkerij wordt het een en ander meegedeeld, zonder dat 

 de Sch. vermeldt aan wie hij zijn inlichtingen ontleent (Heins?). \Vat over de 

 Fransche cultuur in de tweede afdeeling geschreven wordt is geheel in navolging 

 van Coste-s Rapport in zijn Voyage d'exploration etc. en dus ook opgesteld in de 

 blijde verwachting door Coste''s voorspellingen en voorloopige resultaten in het leven 

 geroepen. 



Venema, (G. A.) Over de schelpvisscherij en het vangen van mossels en 

 oesters. Groningen. 1868. 8°. 



Zie: De Visscherij in de prov. Groningen bl. 100 — 161. 



^. A. M. 



Vogel, (August) De voeding der oesters. 

 Zie: Nederlandsch Magazijn. 1868. ]SI°. 51. 



Verslag wegens de oestcrvisscherij in Nederland en de verbeteringen 

 daarin te brengen door kunstmatige oesterteelt uitgebracht door Direc- 

 teuren der Nederlandsche Maatschappij tot bevordering van Nijverheid, 



