58 



Gaillon, (Benj.) Des Huitres veries et des causes de cette coloration , 

 in: Journ. de Phys. Tom 91. 1820. p. 222—225. Buil. Scienc. Soc. Philom. 

 1820 p. 129-1.30. Fror. Not. Bd. 1. N". 1. 1821 p. 5—7. 



L. H. 



De schrijver spreekt 1". de bewering tegen, dat de groene kleur afkomstig zou 

 zijn , daarvan , dat in het water levende planten het water groen kleurden en dat 

 dit groene water door de oesters zou woi'den opgenomen ; 2" de bewering', dat 

 de groene kleur ontstaan zou, door dat de oester zioh voeden zou met groene 

 plantendeelen ; 3". de bewering, dat de groene kleur een ziekte zou zijn, die op 

 bepaalde tijden de oester aantastte. 



Daartegenover nam de S. waar, dat de groene kleur gebonden is aan kleine 

 diertjes van een lijnvormige gedaante, toegespitst aan beide uiteinden. S. noemt 

 ze: Vibrio ostrearius en beweert, dat ze na verwant zijn aan de Vibrio tripunc- 

 tatus, Bruguièrn. Hij gelooft, dat ze tegelijk met het water door de oesters worden 

 opgenomen. 



Vauquelin et Chaussier, Sui- Ie pavc aux Huttres du Havi-e; Rapport 

 fait a la faculté de médecine a Paris, in 8°. Paris 1820. Imp. de Mig- 

 neret. (23 pag.) 



Dissertation sur les Huitres vertes de Marennes, avec des observations 

 critiques sur l'opinion de plusieurs naturalistes touchant la reproduction 

 des Huitres en général, et les causes de la couleur verte, que ces ani- 

 maux peuvent acquéinr ; par G. . . . de la B. . . . Pt. du Tsl. de Marennes. 

 in 8°. Rochefort 1821. Goulard, (26 pag.) 



Lair, (Pierre Aimé) De la pêche, du parcage, et du commerce des 

 Huitres en France , fragment de statistique du département du Calvados. 

 in 8=. Caen. 1820 et 1826. Poisson. (16 pag.) 



Gaillon, (Benj.) Nouvelles observations sur la cause de la coloration 

 des Huitres et sur les animalcules qui servent a leur nutrition. Con- 

 sidération et réfutation de diverses objections sur ce sujet. Lu a la 

 Société Linnéene du Calvados. Mémoires de la Soc. Linnéene du Calvados. 

 1824. p. 135—158. Uittreksel in Feruss. Buil. Sc. Nat. Tom. II 1824. p. 

 312—314. 



L. H. 



Zie ook: Nature, Sept. 6, 1877. XVL p. 397. 



0'Shaughnessy: Ann. and Mag. of Nat Hist. 1866. Sept. p. 221— 228. 



De S. beschrijft de diertjes, die de groene kleur veroorzaken. Zij behooren tot 

 het geslacht Navicula , de Bory. Er zijn verschillende soorten van dit geslacht, 

 die alle dienen voor de voeding van de oesters, maar er is slechts ée'ne soort die 

 hen groen kleurt: la Naviculd verte. Een tweede veroorzaakt een bruinachtige 

 kleur in het water der parken en wordt beschouwd als een gunstig teeken. Deze 

 heeft veel overeenkomst met de Vïbrio tripimctatus van Muller. De Fihrio bipunc- 

 tatus van Muller vindt men ook tusschen de andere Naviculas en draagt eveneens 

 bij tot de voeding van de oester. Er is nog een derde en verschillende andere 

 Navicula's aanwez'g, waarvan een betrekkelijk groot en een, die de qualiteit der 

 oesters vermindert. Haar tegenwoordigheid duidt men aan met het woord Kormi; 

 door de botanici wordt zij beschouwd als eea conferva en beschreven als Conferva 

 comdid^s. 



De S. eindigt met de meening van den Heer Gombeau de la Billcnnerie te be- 

 spreken: Deze behandelt (volgens S.) wél de tegenwoordigheid van de groene stof 

 maar zonder haar natuur te leeren kennen, die ons door den Heer Gaillon is 

 onthuld. 

 Clerc, (L.) Manuel de l'amateur d'Huitres, ou l'art de lespêaher; suivi 



des qualités alimentaires et propriétés médicales de ce MoUusque. Avec 



1 pi. color. in 18°. Paris. 1828. Chez 1'éditeur. 



