68 



Schr. bespreekt achtereeuvolgens de verscliilleudc door hem bezochte localiteiten. 



Bij Grand-Camp trachtte M. Febvre oesters kiinstmatig te mesten (Amerikaan- 

 sche methode); is mislukt (p. L9). 



Natuurlijke banken het meest bij Granville (p. 37). 



Het rijshout waarop de oesters verzameld worden, moet dikwijls worden ver- 

 nieuwd, want hierop komen "Cravants" (? kielmosselen ?). 



Gevaarlijker dan deze ,/parasites" zijn de mosselen (,/moules"), die den geheelen 

 bodem bedekken (pag. 45). 



Bij Brest is het zeegras (./Goëmon") zoo nadeelig (pag. 52). Verder de Miirex 

 (pag. 52). 



Bij Sables-d'Olonne beweeren de "parqueurs", dat weinig water (in hoogte') 

 zeer voordeelig voor de oester is, daar zij dan meer onder invloed van warmte 

 en licht staat (pag. 87). 



Sorteering voor de verpakking (pag. 101). 



Schr meent nagenoeg alle plaatsen waar oesters in Frankrijk gekweekt worden , 

 te hebben opgenoemd en besproken. Y. 



Een Engelsche vertaling hiervan is verschenen op bevel van het Par- 

 lement van 17 Mei 1877: 



Copy of Translation of a Report to the Minister of Marine in France, 

 by M. G. Bouchon-Brandely , relative to Oyster Culture on the Shores of 

 the Channel and of the Ocean. 



Turrel, La pisciculture et le.s pares a coquillage de la rade de Toulon. 

 Buil. de la Soc. d'Accl. 1878. p. 282. 

 T. G. 



«Il est en effet constaté par les statistiques du bureau des pêches que les pares 

 de reprodtiction n'ont réussi que lorsqu'ils étaient dans Ie voisinage de gisements 

 naturels d'huitres." Het grootste deel van 't verlies moet worden toegeschreven 

 aan 't aanleggen van banken te ver van natuurlijke. Voor den aanleg is altijd 

 een mengsel van zout en zoet water noodig; daaraan juist hebben de Amerikanen 

 bij de banken van Kaap Cod hun voordeel te danken, dat de wateren van de 

 liudson zich met die uit de Chesapcak-baai vermengen. 



Voorbeeld van toevallige teelt aan den mond van de Gironde, waar een schip 

 met oesters (portugeesche) geladen, verplicht was de lading overboord te werpen, 

 en waar nu uitgestrekte banken zijn. "Vl^. 



Dufort, (Aimé). 



Bullet. de la Soc. d'Acclim. 1878. bl. 276. 

 T. G. 



Aimé Dut'ort bespreekt het werk van Hausser: ,/L'industrie huitrière dans Ie 

 Morbihan". .Schr. toont aan dat de voortteeling in de bassins moet ophouden, daar 

 tengevolge van gebrek aan stroom het bi-ocd zwak is, en geeft aan dat ten minste 

 in Ie Morbihan slechts banken kunnen bestaan waar modder gevonden wordt. Hij 

 verklaart dit, door dat de jonge oester rust moet hebben, en gelooft dat oesters in 

 modderige streken ook gemest kunnen worden. Hij wijst op de nog te geringe 

 uitgebreidheid van kweekparken en gewaagt met lof van eenige inrichtingen met 

 vasten bodem , maar vindt het voor als nog onmogelijk een oordeel uit te spreken over 

 de kuipen met beton-bodem, maar meent op theoretische gronden, dat ze voordee- 

 lig kunnen zijn. Over de modder meent hij nog, dat ze geen kwaad doet zoolang 

 ze niet zwart van kleur is tengevolge van zwavelvei-bindingen (?), zelfs kan ze dan 

 dikwijls voordeelig zijn. W_ 



Montaugé, (M. M. de, frères) Etudes pratiques sur les ennemis et les 

 maladies de 1'huitre dans Ie bassin d'Arcachon. Actes Soc. Linn. Bor- 

 deaux. Vol. 32 (4 Sér. T. 2). p. 217—245. 



Zool. Anzeig. II. 1879. p. 601. 



Zool. Jahresb. 1879. Ilte Halfte. p. 820. 



De schrijvers beschikken over een rijke persoonlijke ervaring en gaan de bezwaren 

 na, die voor de oesterkweekerij voortvloeien uit de vijanden en uit de ziekten der 



