73 



Het is moeielijk te zeggen of dit vau deze bepalingen het gevolg is geweest: zooveel 

 is evenwel zeker, dat in de laatste 5 jaren zich overal gebrek aan broed geopen- 

 baard heeft, zelfs op private oestergronden (Whitstable en Colchester), op welke 

 het dreggen gedurende de zomermaanden niet verboden is. De diep-zee-banken in het 

 kanaal tusseben Duinkerken en Cherbourg hebben evenwel geen aebteruitgang ver- 

 toond — het zijn evenwel groote en grove oesters, die alleen smakelijk wor- 

 den, als zij een tijd lang in putten hebben vertoefd. Zij worden voornamelijk 

 geviseht door visschers van Colchester, Rochcster en Jersey; doch deze brengen 

 hun vangst naar Storeham, Newhaven en de banken aan den mond van de Theems. 

 De eigenaars dier banken voorzien zich in den open tijd zoo rijkelijk met deze 

 oesters, dat zij ook in den gesloten tijd nog afleveren kunnen. Die groote oesters 

 worden voornamelijk voor volksfeesten gevraagd (wedrennen, kermissen enz.) en de 

 aflevering houdt alleen op, als zij broed beginnen te ontwikkelen Dit duurt onge- 

 veer een maand en in "t algemeen is men vau meening, dat de gesloten tijd op 

 de diep-zeegronden zich eigenlijk tot .luli en Augustus moest bepalen: het zou aan 

 den rijkdom der gronden geen schade doen en het dreggen gedurende die maanden 

 zou de plantengroei verhinderen en de gronden beter geschikt maken voor de ont- 

 vangst van broed in de latere maanden. Andere diep-zeebanken worden gedurende 

 de zomermaanden bevischt door de schuiten van Colchester (Great Grimsby). Weer 

 andere zijn in Mei open, gedurende Juni — September gesloten (Arklow-banken 

 op de oostkust van Ierland); die van Wexford (naast de Arklow-banken) zijn in 

 Mei gesloten. 



De oesterbanken die binnen de drie-mijls grens liggen, laten zich verdeelen in 

 twee klassen. Voor die van de 1ste klasse (Kent en Essex: mond van de Theems) 

 is nooit een gesloten tijd of eenige bepaling omtrent de grootte van de oester vau 

 kracht geweest. Voor die van de tweede klasse daarentegen (Zuid- en Westkust 

 van Engeland en in Schotland) is de gesloten tijd altijd met zorg toegepast, zoo- 

 wel binnen als buiten de drie-mijls grens; op sommige der banken is ook de be- 

 paling voor de grootte der oesters van kracht geweest en op vele zijn de visschers 

 zelf ongenegen broed weg te nemen, omdat de banken daaronder lijden. Het 

 wordt — zegt de Commissie — een zeer belangrijke vraag met het oog op een 

 vermeerderde opbrengst voor het publiek, welk der twee systemen op den langen 

 duur de groot.ste hoeveelheid oesters zal opleveren. Het is inderdaad de moeite 

 waard op te merken, dat de gesloten tijd eerst toegepast is sedert 1853 en dat 

 door de oesterkweekers van private oestergronden van den Theemsmond sedert 

 onheugelijke tijden ook gedurende de zomermaanden en zonder op den leeftijd of 

 de grootte der oesters te letten, gedregd wordt. Dit doen zij op gronden, die 

 «the Flats"' genoemd worden, van kort bij het eiland Sheppey tot aan Margate 

 en aan de kust van Essex van den mond van de rivier Crouch tot aan Harwich, 

 eindelijk ook aan den mond van de Blackwater-rivier. Dank een opeenvolging van 

 slechte broedjareu, vond men sedert eenige jaren bijna geen broed meer en vol- 

 wassen oesters zijn ook bijzonder schaarsch. Doch dit komt van zelf weer terecht 

 en dit was reeds zoo dikwijls het geval , dat men — met perioden van geringe 

 opbrengst daartusschen — rekenen kan altijd weer broed te verkrijgen. Op deze 

 vischgronden, zooals het bleek de algemeene meening te zijn, zou een gesloten tijd 

 meer kwaad dan goed doen en iu 't algemeen groote schade berokken zoowel aan 

 de visschers als aan de eigenaars der private banken. 



Er is natuurlijk ook voor een tegengestelde meening veel aan te voeren (zie 

 het Rapport); maar in zooverre als de Commissie na een ernstige studie tot de 

 overtuiging kwam, dat er op stuk van zaken met de tegenwoordige wetgeving 

 geen mogeliikheid bestaat om te verhinderen, dat oesters gedurende den gesloten 

 tijd van eenig bed worden weggenomen binnen de drie-mijls grens, deinst zij er 

 voor terug aan te raden , dat er in die richting eenige nieuwe wetgeving zou 

 ingevoerd worden. Wat zij aanraadt is, dat het gemakkelijk zal gemaakt wor- 

 den aan individuen en vereenigingen, om eigendommen te verkrijgen in gunstig 

 gelegen gedeelten van den zee-bodem, zoodat zij er toe over gaan kapitaal te 

 steken in het gereed maken van deze gronden voor oester-cultuur. Ook hiertegen 

 zijn bezwaren, die voor een deel het gevolg zijn daarvan, dat het niet in de 

 macht valt van de Kroon sinds Magna Charta om een uitsluitend recht van vis- 

 schen of dreggen te verleenen beneden de eb-lijn. En voor een ander deel daarin 

 gelegen zijn , dat er te weinig zekerheid bestaat voor de eigenaars van zulke private 

 oestergronden. De toekomst ligt evenwel — volgens de Commissie — in het ver- 

 leenen van private vergunningen. 



