Vraag 5. Verkrijgen de oesters hun schalen in 24 uren? 



Men kan geen bepaalden tijd stellen.- waarschijnlijk is, dat het weeke 

 beklêedsel van de oester verhardt door de sterke zonnewarmte. 

 Vraag 6. In welken tijd zijn zij ziek? 



Voornamelijk zijn het de jonge eu zeer oude oesters, die aan allrrhi 

 kwalen lijden en deze worden veroorzaakt door hun vijanden, mjI- 

 vingerige visschen enz. Gedurende den zomer zijn zij het meeste ziek. 

 Vraag 7. Wat heeft men voor teekens van hun ziekte? 



Als zij inwendig blauwachtig en weinig vast zijn. Tusschen de twee ge- 

 slachten is geen onderscheid als dat het (-ƒ> blauwachtig en lang, het Q 

 dik, rond en geelachtig is. 

 Vraag 8. Tegen welken tijd worden zij gevischt? 



Van September tot Mei. Men vangt ze met ijzeren korren of (en dat 

 doen zij , die hun oesters willen ontzien) met lange houten knijptan- 

 gen , waarmee bij helder water en alleen de groote en allerbeste oesters 

 gepakt worden. 

 Vraag 9. Vindt men wormen in de oesters? 

 Ja zeker. 

 Vraag 10. Dient de oester om het land te bemesten? 



Daar weet de boer niets van; wel vei-brandt hij ze tot lijm ol' tot 

 kalk, en bijt er zijne huiden mede. 



Kroier, (Heinr.) De danske Ostersbanker, et Bidrag til Kundskal) om 

 Danmarks Fiskerier; udg. paa kgl. Bekostning. Met 1 Kb. og 1 Kort. 

 in gr. 8. Kjöbenhaven. 1837. (Gjldendal.) 



Kröyer, (H.) Die danischen Austernbanke (mitgetheilt von Wiegmann). 

 in: Archiv. f. Naturg. Jabrg. V. 1839. Bd. 1. p. 358—363. 

 Z. L. 



1. Natuurlijke historie van de oester. Aanwezigheid van paarlen in een Jutland- 

 sche oester. Naast Ostrea edulis kompt op de Sleeswijksche banken O. hippo- 

 pus voor. In Juli en Augustus vond Sch. exemplaren met jongen; deze ex. 

 waren evenwel zeldzaam: ter nauwernood I op de tien. In den voortplantings- 

 tijd (in den zomer) is de oester even aangenaam van smaak, als in den winter; 

 ook zijn zij dan niet ongezond om gegeten te worden. In noordelijker streken 

 komen de oesters alleen in zoo diep water voor, dat zij 's winters geen gevaar 

 loopen van te bevriezen; zuidelijker vindt men ze ook op ondiepe met de ebbe 

 droogloopende plaatsen. Dat de oesters bij voorkeur aan de monden van de 

 rivieren voorkomen, wordt niet bevestigd door de Sleeswijksche en Jutlandsche 

 oesters. Oesterbankeu zijn geen verhevenheden van den zeebodem, maar een- 

 voudig zulke plaatsen, waar oesters voorkomen. Oesters zitten óf aan steenen 

 en klippen vast , óf zij liggen los , óf zij zitten op elkander vast — maar dan 

 nooit meer dan 3 , 4 of 5 individuen te samen. Ook is het niet heelemaal waar , 

 dat de gewelfde schelp altijd naar onderen gekeerd is. Dat op de banken het 

 aantal jonge oesters niet grooter is, schrijft Kr. toe aan de talrijke vijanden, 

 waaronder de \ raatzuchtige zeesterren de gevaarlijkste zijn. Cliona celata, Grant 

 doorboort de schelpen en maakt ze voor transport ongeschikt. Een gladde en 

 vaste bodem met 5 — 15 vadem water, waar de stroom niet te sterk is, is voor 

 de oester de gunstigste plaats om zich te vestigen. 



3. De Deensche oesterbanken. 53 Sleeswijksche banken, van welke nog 40 

 bruikbaar, strekken zich uit langs de kust van Sleeswijk. De zoogenaamde 

 /-fladstranske Banker" zijn de ware Deensche banken. Zij liggen aan de oost- 

 zijde van het noordelijkst gedeelte van Jutland, tegenover Skagen. Zij loopen 

 evenwijdig met de oostkust van Skagen, ongeveer zoo, dat het visschersplaatsje 

 Aalbeck tegenover het midden gelegen is. Men neemt hier drie banken aan. 

 Hun opbrengst is veel geringer dan die van de Sleeswijksche banken. Over 

 de bij het vangen van oesters gebruikte werktuigen, over den Sleeswijkschen en 

 Jutlandschen oesterhandel en over de oesterdammen. 



3. Historische raededeelingen over de Sleeswijksche en Jutlandsche oesterbanken 

 enz. Over deputat-oesters , statistieke opgaven van 1709 — 1830 enz. 

 Een kopergravure beeldt de werktuigen af. Een kaart van Denemarken wijst de 

 plaatsen aan, waar de banken zich bevinden. 



