88 



X. GESCHRIFTEN OP DE VISSCHERIJ EN DE CULTUUR 



AAN DE OOSTKUSl VAN NO O RB- AMERIKA 



BETREKKING HEBBENDE. 



Dank den ontzaggelijken rijkdom der natuurlijke banken is 

 aan de Amerikaausche kust de visscherij hoofdzaak; de cultuur 

 schynt zich bijna geheel bij het veredelen en vetmesten van 

 oesters te bepalen. Het werk van Paul de Broca (Paris, 1865) 

 geeft een overzicht van den toestand zooals de schrijver dien in 

 1862 waarnam. Sedert schijnt geen de geheele industrie behan- 

 delend geschrift verschenen te zijn. 



Broca, (P. de) Pêches maritimes. Etude sur l'industrie huitrière des 

 Etats-Unis ; suivie d'aper^us sur l'industrie de la Glacé en Amérique , 

 les Bateaux de Pêche pourvus de Glacières. les Eéserves flottantes a 

 Poisson , la Pêche du Maquereau. Nouvelle Edition. Paris. Cballamel. 

 1865. kl. 8". 



Bibl. Verschoor v. Nisse. 



De inhoud van dit geschrift heeft niet uitsluitend op de oesier-industrie betrek- 

 king. De inhoudsopgave is de volgende: 



Rapport aan den Minister van Marine en Colonien. 



Inleiding. 



De oesters der Vereenigde Staten. 



Virginische oester 1 N.B. Hiermede worden ongetwijfeld de 

 Boreale „ 1 Ostrea virginiana, bo realis en ca- 



Canadasche " J nadensis bedoeld. 



Gemarineerde oesters. 

 Oesters in gelei. 

 Gebruik der schelpen. 

 Het visschen van oesters, (harken, tangen, schepen) 

 Wetgeving op de visscherij betrekking hebbende. 

 Massachusetts. 

 Rhode-Island. 

 Connecticut. 

 New- York. 

 New-Jersey. 

 Delaware. 

 Maryland. 

 Virginie. 

 Oesterkweeking. Deze bestaat in Amerika uitsluitend in het zaaien van 

 oesters op nabij de kust gelegen gedeelten van den zeebodem. Het beste gelukt de 

 groei op niet te sterk met slib gemengdeu zandgrond; het gunstigst gelegen zijn 

 de baaien, kreeken, riviermondingen enz. vooral als de bodem daar een zich 

 weinig verplaatsende is. Welke punten de kweekers ook zouden willen nemen, 

 zij kunnen zich nooit bedienen van de natuurlijke oesterbanken , die het gemeen- 

 schappelijk bezit zijn van de bewoners, noch op eenige wijze de vrije uitoefening 

 der zeevaart belemmeren. Het uitplanten der oesters geschiedt jaarlijks van 1 

 Maart tot 1 Mei; het zaaien moet zoo regelmatig mogelijk plaats grijpen. Soms blijven 

 de zaailingen eenige jaren op die terreinen , maar daar waar de winterkou hen zou 



