92 



XI. GESCHRIFTEN OP DE VESSCHERIJ EN DE CULTUUR 



AAN DE KUST VAN CHINA BETREKKING 



HEBBENDE. 



Behalve voor Europa en voor Noord-Amerika werden alleen voor 

 de Chineesche kust enkele aauteekenin^eu O]) het oesterbedrijf be- 

 trekking hebbende verkregen. 



Dabry de Thersant. China L'eview. Hongkong. 1876. IV. p. .38. 



Oesterteelt in China. Talrijke soorten van oesters aan alle Chineesche kusten. 

 Zonderlinge beschouwingen van de Chineezen over de oesters, b. v. dat zij altijd 

 op dezelfde wijze zouden liggen: in het Noorden met de opening uaar het Oosten, 

 in het Zuiden naar het Westen; of, dat zij alle mannelijk zouden zijn en zich 

 zonder hulp van het andere geslacht konden voortplanten. De Chineezen eten 

 weinig rauwe oesters, om hun maag niet af te koelen: de oesters worden gekookt 

 of gedroogd. 



Guiquel, (Prosp.) Note sur l'ostréiculture en Chine. Trad. du Chinois. 

 Suivi de Caves a raisins et a légumes dans Ie Nord de la Chine, par 

 J. G. Dunn. Trad. de 1'Angl. Paris, impr. Martinet. il Juill. 1878. 8". 

 8 p., avec tig. 



Extr. du Bullet. de la Soc. d'Accliraat,, Mars. 1878, 



(Zool. Anzeiger I. 1878. p. 329.) 

 T. G. 



In de zuidelijke Chineesche havens gebruikt men voor de cultuur dunne bamboe- 

 latten, die in den grond worden gestoken; zij worden bereid door drogen gedu- 

 rende 2 maanden, dan blijven ze evenlang onder water, en worden daarna weer 

 enkele dagen in de zon gedroogd. 



De kweekers beweren, dat het broed zich na een jaar vastzet, na twee jaar zijn 

 de oesters dan leverbaar. De banken worden in zand of modder aangelegd , daar 

 waar het verschil tnsschen eb en vloed het grootst is, zoodat ze beurtelings droog 

 liggen en onder water staan. Veelal worden de oesters gedroogd; hiervoor worden 

 ze, na van de schelp ontdaan te zijn, in kokend water gedoopt en dan in de 

 zon gedroogd. 



w. 



