13G 



geen zuiver folliculairen bouw bezitten, maar dat zij veeleer be- 

 schouwd moeten worden als een massa van met elkander anastosee- 

 reude buizen van onregelmatig kaliber, üat deze bewering volmaakt 

 juist is, is, volgens Rydee, aan het licht gekomen door zijn on- 

 derzoekingen , ingesteld aan Amerikaansche oesters gedurende den 

 winter. Ryder vervaardigxle doorsneden van het onrijpe geslachts- 

 orgaan , hetwelk zich voordoet als een netwerk van kiemcellen en 

 eveneens doorsneden van bet rijpe orgaan, hetwelk min of meer 

 duidelijk de structuur van gangen vertoonde , welke gangen zich 

 uitstortten in de zich over het oppervlak van de oester versprei- 

 dende kanalen. Bovendien vereenigen zich of anastomoseeren deze 

 gangen met elkander op bepaalde punten langs den kant; in 't 

 algemeen hebben zij de eigenaardigheid loodrecht geplaatst te zijn 

 op het oppervlak van de ingewandenmassa. Eenigszius herinnert 

 deze rangschikking (volgens Rydee) aan de min of meer even- 

 wijdige plaatsing van zaadbuisjes in den testis of van de miltbuisjes 

 bij visschen en hoogere dieren. 



Een kort voorloopig bericht omtrent de resultaten mijner on- 

 derzoekingen werd (6 Nov. '82) opgenomen in de Comptes Rendus 

 des séances de l'académie des sciences. 



HOOFDSTUK II. 



Korte beschrijving van den bouw eener oester. 



Ofschoon in vele geschriften eene beschrijving van de oester 

 wordt gegeven, acht ik het niet ondienstig, tot juist begrip van 

 de behandeling der voortplantings-organen, aan deze een kort over- 

 zicht van het samenstel van een oester vooraf te laten gaan. 



De oester behoort tot de plaatkieuwige weekdieren en wel tot 

 de zoogenaamde éénspierigen. Haar lichaam wordt omhuld door 

 den mantel, die uit twee ongeveer gelijke lappen bestaat. Elk 

 dezer lappen zondert naar buiten toe een schelp af en ook 

 deze zijn dien ten gevolge ongeveer van dezelfde grootte. In ge- 

 daante wijken zij evenwel aanmerkelijk van elkander af; de eene 



