138 



(diegene, die bij de van nature voorkomende oesters aan den 

 rotsachtigen bodem, aan schelpen of steenen vastgegroeid is) is 

 sterk gewelfd , inwendig dus van een aanzienlgke uitholling voor- 

 zien; de andere daarentegen is bijna volkomen plat. Het schar- 

 nier, het zoogenaamde slot, is niet van tanden voorzien ; de band , 

 die de schelpen byeenhoudt is een zoogenaamde inioendige hand 

 » ligamentum internum . ' ' 



Om met het binnen de schelp gelegen weeke dier kennis te 

 maken , doet men het beste het ligament door te steken ; de eigen- 

 aardige groeve (PI. I, fig. 1 bij si.), die men daartoe van een 

 dergelijke groeve iu de andere schelp moet losmaken is de hand- 

 groeve. Heeft men op deze plaats de punt van het mes tusschen 

 beide schelphelften in geplaatst, zoo kan men deze van elkander 

 verwijderen door Jiet mes een weinig te draaien. Is dit geschied, 

 dan zal het mogelijk zijn het mes langs den binnenkant van de 

 vlakke schelp vooruit te brengen, tot men ongeveer in het mid- 

 den der schelp stoot op een tamelijk hard voorwerp , de zooge- 

 naamde duitspier, die van de vlakke naar de gewelfde schelp 

 loopt. De oester wordt vervolgens geheel » geopend" door het 

 verband van de spier met de vlakke schelp af te snijden. 



In figuur 1 op plaat I is een op die wijze geopende oester af- 

 gebeeld. Het weeke lichaam rust dus in de gewelfde schelp. Hou- 

 den wij nu in het oog, dat ongeveer bij ml. de mondopening ge- 

 legen is , dan wordt de zijde van het lichaam bij A B de orale , 

 die bij O D de ahorale zijde van het lichaam. Het lichaam is 

 zijdelings sterk afgeplat en bet gevolg daarvan is , dat de orale 

 en aborale kacten van het lichaam smal zijn. De naar den be- 

 schouwer toegekeerde mantelhelft wordt dan de rechter (de weg- 

 genomen schelphelft de rechter schelphelft) terwijl de tegen de 

 gewelfde schelp (de linkerschelp) zich uitbreidende mantelhelft, 

 de linker mantelhelft is. Het meest naar voren gerichte deel van 

 het lichaam is dat, hetwelk naar het slot is toegekeerd en dat men 

 daarom het cardinale deel zou kunnen noemen , het achterste {anti- 

 cardinale) deel van het lichaam is daaraan tegenovergesteld. 



