168 



kort de volgende. De urinekamer vertoont zich zoowel rechts als 

 links als een langgestrekte zak , wier voorste uiteinde zich ver 

 naar voren voorbij de pericardiale holte uitstrekt. De wand der 

 urinekamer zelf neemt reeds deel aan de excretorische functie , doch 

 bovendien gaan van dezen wand aan den buitenkant Windzakken af , 

 wier lumen met dat van de urinekamer communiceert en die op 

 dezelfde wijze op nieuw blindzakken afgeven. En deze blindzak- 

 ken , die gewoonlijk den vorm van lange kanalen hebben, werken alle 

 mede om de eigenlijke uitscheiding tot stand te brengen. Een nauw- 

 keurige topographische beschrijving van hun vertakking en ver- 

 spreiding te geven, acht ik ondoenlijk: men zou het misschien 

 met veel inspanning voor een enkel exemplaar oester tot 

 stand kunnen brengen en dan ondervinden, dat die beschrijving 

 voor een ander exemplaar niet volkomen doorging. In 't alge- 

 meen (zie de schematische figuur van Plaat I A) kan ik slechts 

 vermelden , dat deze vertakkingen wat den romp betreft zich 

 steeds verspreiden in de smalle laag bindweefsel tusschen de 

 huid en het geslachtsorgaan ; dat deze gangen zich eveneens uit- 

 breiden in den rechter en linker zijwand van de pericardiale 

 holte; verder in de bindweefsellaag zoowel aan de cardinale als 

 aan de anticardinale zijde van die holte ; dan tusschen oralen 

 uitlooper en sluitspier en in de bindweefselstrook , die van den 

 oralen uitlooper langs de sluitspier naar den rechter en linker mantel- 

 rand verloopt ; eindelijk in het bindweefsel van dat gedeelte van den 

 mantel , dat zich van de sluitspier uitstrekt tot aan de lyn waar 

 mantel en kieuwen met elkander samenhangen. Naar voren strek- 

 ken de gangen zich uit tot kort bij de mondlappen. Of het or- 

 gaan met zijn vertakkingen van de eene zijde geheel afgescheiden 

 blijft van het orgaan van de andere zijde , of er op bepaalde pun- 

 ten mede anastomoseert , kan ik niet zeggen. Wel nam ik waar, 

 dat b. V. tegen de sluitspier aan en in den wand der pericardiale 

 holte de gangen zich over de volle dikte van de oester vertoo- 

 nen. De gangen hebben niet alle (of niet overal) dezelfde struk- 

 tuur. Sommige lumina worden omgeven door een fraai epithelium 

 met trilharen uit één enkele laag cellen bestaande ; andere daaren- 

 tegen hebben wanden uit talrijke cellagen bestaande, die zoo ge- 



