184 



eveneens) bezitten een orgaan van Bojanus in hoofd- 

 trekken met dat der anderePlaatkieuwige Weekdie- 

 ren overeenstemmende. De bruin of zwart gekleurde 

 elementen, die bij deze dieren aan den wand van den 

 harteboezem enz. worden aangetroffen, mogen een 

 excretorische functie uitoefenen, in geen geval zijn 

 zij het, die morphologisch het orgaan van Bojanus ver- 

 tegenwoordigen. 



Ten slotte enkele woorden over de histologische struktuur van 

 het orgaan van Bojamus. Figuur 29 op Plaat V geeft een af- 

 beelding van de met trilharen bezette epitheliumcelleu van een 

 deel van den wand der nierkamer en van de wanden van een 

 deel der blindzakken ; hun grootte bedraagt van 5 tot 6 micro- 

 millimeter en elk is voorzien van een donkere en langroude 

 kern. De nierkamer vertoont deze cellen daar , waar haar wand 

 in dien van het nier-hartholte-kanaal overgaat en eveneens nabij 

 de plek waar de korte urineleider in de urinekamer uitkomt. De 

 rest van haar wand is op dezelfde wijze ingericht, als die der van 

 haar uitgaande blindzakken. Dergelijke maar vaak grootere epi- 

 theliumcelleu vormen de onderste laag: grootere of kleinere vlok- 

 ken zitten op deze laag vast en puilen uit in het lumen van de 

 urinekamer en de kanalen. Figuur 30 vertoont zulke veel groo- 

 tere cellen (van 12 tot 15 micromillimeter), die de uitscheidende 

 gedeelten van urinekamer en blindzakken bekleedeu. De wan- 

 den dezer cellen zijn bijzonder dun , hun kernen zijn rond en on- 

 geveer even groot als die der kleine cellen van de urinekamer. 

 Een tweede laag van soortgelijke cellen wordt vaak tegen de 

 buitenste waargenomen (fig. 30 en 31), terwijl eindelijk de vlokken, 

 die de blindzakken van binnen bezetten , bestaan uit blazige cel- 

 len van groote teerheid en van een ronden vorm. De meeste mij- 

 ner preparaten geven slechts een onvolkomen beeld van deze cel- 

 len ; slechts nu en dan gelukte het mij waar te nemen , dat er 

 een kern in aanwezig was (fig. 32) en dat zij hier en daar tril- 

 haren op het oppervlak droegen. Geen enkele cel vertoonde de 



