18G 



uriuecoucremeuten (of wat hiervoor gehouden wordt), die men 

 b.v. volgens Geiesbach in de cellen van het orgaan van Bojanus 

 bij Anodonta waarneemt. 



f. 



Anatomie en histologie van de geslachtsklier. 



Gaan wg nu over tot de bespreking van de mikroskopische 

 structuur van de geslachtsklieren zelf. Onderzoeken wij daartoe 

 een eenjarige oester , bij welke wij de urogenitaalspleet met urine- 

 leider , urinekamer , het nier-hartholte-kanaal en het genitaalkanaal 

 al geheel normaal gevormd aantreffen. Op een tamelijk kleinen 

 afstand (een halve millimeter b.v.) vau de uitmonding in de uro- 

 genitale spleet begint het genitaalkanaal uitloopers uit te zenden, 

 die ongeveer loodrecht op de richting vau het kanaal geplaatst zijn 

 en die in mgn oog niets anders zijn als uitstulpingen , die van den 

 wand van het kanaal het bindweefsel binnen dringen. Het epi- 

 thelium van den wand van het kanaal zet zich zoo schynt het 

 langs den wand dezer uitstulping voort , alleen zgn de cellige elemen- 

 ten hier niet van trilharen voorzien en volstrekt niet zoo scherp 

 afgeteekend. Veeleer is het of zij alle bezig zijn zich sterk te ver- 

 menigvuldigen en zich om te vormen totgeslachtsproducten. Vervol- 

 gen w^ nu het genitaalkanaal nog meer naar voren , tot op de 

 hoogte van de hartholte, dan zien wij telkens zulke dwarsche ka- 

 nalen als uitstulpingen van het genitaalkanaal afgaan. Deze dwar- 

 sche kanalen dringen of het bindweefsel vau den ventralen uit- 

 looper binnen, of verspreiden zich evenwijdig aan het oppervlak. 

 Binnen de eerste ontwikkelen zich aan beide zijden de geslachts- 

 producten , binnen de laatste slechts aan die zijde , die van het 

 lichaamsoppervlak is afgekeerd. Bij de laatste is de evenwijdig aan 

 en op geringen afstand van het lichaamsoppervlak geplaatste wand 

 uit een epithelium samengesteld , dat van trilharen is voorzien en 

 geheel met dat van het genitaalkanaal overeenstemt, als een di- 

 recte voortzetting waarvan het dan ook beschouwd moet worden. 

 Voorby de hartholte gekomen wordt het moeilijk het genitaal- 

 kanaal te vervolgen: het splitst zich in verschillende takken, die 

 zich over het oppervlak van het lichaam verspreiden en die zich 



