226 



aanmerking nemende, dat de oester van nature vastzit aan den 

 bodem, mag men het ook gerust ongerijmd noemen aan een an- 

 dere afkomst van dat broed te denken. Konden de oesters naar 

 elkander toekruipen, dan zou er, indachtig aan hetgeen men bij 

 de vroedmeesterpad, bij de troskieuwige visschen en de zeespinnen 

 waarneemt, voorzichtigheidshalve iets voor te zeggen ziin, als 

 men , zoolang men niet over directe waarnemingen beschikte , ook 

 de afkomst der eieren bij de oester betwijfelde. Het komt dus 

 niemand in den zin te veronderstellen , dat een oester de eieren , 

 die zwaarder zijn dan water en dus niet drijven op een andere 

 manier in hare kieuwen kan krijgen, dan door ze zelve te pro- 

 duceeren en te leggen. (En wie er aan mogt twijfelen onderzoeke 

 het leege uitgemergelde geslachtsorgaan van een oester met wit 

 broed in den baard). Welnu op het oogenblik, dat zg ze legt, 

 zijn deze eieren bevrucht. De spermatozoïden, die daarvoor noo- 

 dig zijn geweest, kunnen voortgebracht zijn 

 of door die broedoester zelve, 

 of door één of meerdere andere oesters. 

 De eerste meening wordt voldoende wedersproken door de analogie, 

 maar vooral ook door de waarneming van het zoo goed als uit- 

 sluitend met eieren of uitsluitend met sperma gevulde geslachts- 

 orgaan van een geslachtsrijpe oester. Het moet dus sperma zijn 

 van andere oesters afkomstig. 



Feitelijk is er dan ook maar eene mogelijkheid en die is, dat in den 

 voortplantingstijd zooveel sperma wordt vrijgelaten , dat het water , 

 dat over een oesterbank stroomt, er dermate mede bezwangerd raakt, 

 dat een voldoende hoeveelheid spermatozoïden de mantelholte en het 

 lichaam der geslachtsrijpe wijfjes binnendringt en hare eieren bevrucht. 

 Dat daarbij veel meer spermatozoïden verloren gaan, dan er gebruikt 

 worden, is noodzakelyk ; dat er ook bij niet geslachtsrijpe of zelfs 

 bij als mannetjes fungeerende verdwaald raken, wordt dan tevens 

 duidelijk en [feitelijk geven vele mijner preparaten van dit geval 

 het bewijs. Men treft ze dan niet alleen aan in het uiterste ge- 

 deelte van het genitaalkanaal , langs de urogenitale spleet enz. 

 maar ook in den urineleider en zelfs in de urinekamer! Hoe dit 



