262 



afgescheiden, dat waarschijnlijk hun tot voeding dient in den tgd 

 dat zij in de mantelholte blijven. Hier vallen zij dikwijls ten 

 buit aan kleine zeewormen , die in de schelp kruipen. Aan zijne 

 verhandelingen zijn een aantal afbeeldingen van oesterbroed toe- 

 gevoegd. 



Loven ') (1848), die door zyne schitterende onderzoekingen 

 over de ontwikkeling van Modiolaria , Cardium , Montacuta en 

 Mytilus den grondslag legde voor onze kennis van de ontwikke- 

 ling der Lamellibranchiaten , mag hier niet onvermeld blijven. Hoe- 

 wel hij zich niet met de ontwikkelingsgeschiedenis van de oester 

 heeft beziggehouden , evenmin als met die van eenige andere vorm 

 uit de groep van de Eenspierigen (Monomyaria), bestu- 

 deerde hg vertegenwoordigers van zóó uiteenloopende famieljen 

 van Tweespierigen (Dimyaria), dat hij terecht aan de uit- 

 komsten van zijn onderzoek eene meer algemeene beteekeuis mocht 

 toekennen. Hij beschrijft achtereenvolgens het afsnoeren van het 

 poolblaasje, de klieving, de omgroejing van het vegetatieve ge- 

 deelte door het animale , het optreden van het velum , het begin 

 van de schelp, het ontstaan en de dififerentieering van het darm- 

 kanaal enz. 



Davaine ^) (1852) is de eerste geweest, die ons eene uitvoerige 

 beschrijving van de ontwikkeling der oester gegeven heeft. De 

 eigenlijke tijd dat de oester broed heeft is volgens hem van begin 

 Juni tot einde September; wel heeft hij somtijds reeds in het be- 

 gin van Mei broed aangetroffen , maar dit moet aan de hooge 

 temperatuur van ondiepe bassins toegeschreven worden. 



Na gewezen te hebben op de moeilijkheid aan het bestudeeren 

 der ontwikkeling van de oester verbonden , ten gevolge van het 

 verblijf der eieren binnen de mantelholte, waaruit zy niet kun- 



1) S. Loven, Bidrag till kanneJomen om utvecklingen af Molusca Acephala Lamelli- 

 branchiata. K. Vetensk. Akad. Handlgr. 1848. (MüUers Arch. f. Anat. 184S, p. 531; 

 Archiv f. Naturgesch. XV, 1849, p. 312; Neue Uebersetzung, Stockholm 1879). 



2) C. Davaine, Recherches sur la génération des huïtres, avec 2 pi.; Corapt. Rend. et 

 Mem. Soc. de Biologie T. IV, 1852, p. 297. 



