264 



nen genomen worden zonder dat de ontwikkeling ophoudt en zij 

 sterven , beschrijft hij de veranderingen die plaats hebben in het 

 ei, alvorens de klieving een aanvang neemt. Somtijds ontbreekt 

 het kiemblaasje geheel , dan eens zit er tegen het kiemblaasje een 

 ander kleiner aan ; dan weder is er één kiemblaasje , maar de helft 

 kleiner dan gewoonlijk; een andermaal zijn er twee even groote 

 kiemblaasjes , maar die de halve grootte hebben van het oorspron- 

 kelyke. [Inderdaad Davaine's beschrijving maakt den indruk , alsof 

 hij de verschijnselen van het bevruchtingsproces , zooals zij ons door 

 de onderzoekingen van Hertwig , Selenka, Fol e. a. zijn bekend ge- 

 worden , reeds aan het oesterei ten deele gezien heelt]. Het jongste 

 klievingsstadium , dat werd waargenomen , bestond uit vier blas- 

 tomeren ; deze zijn verschillend van grootte , gewoonlijk rusten 

 drie kleinere bollen op eene zijde van een grooten bol. Deze bol- 

 len klieven zich vervolgens herhaaldelijk, nemen dus in grootte 

 af in aantal toe, zoodat het ei ten slotte enkel uit kleine cellen 

 is opgebouwd. Vervolgens gaat de spherische gedaante van het 

 ei in eene hartvormige over. De insnijding, die aan het ei dit 

 hartvormig voorkomen gaf, verdwijnt spoedig daarop weder en 

 op twee verschillende punten van den omtrek treden trilharen 

 op ; tegenover deze trilhaargroepen ontstaat vervolgeus aan den 

 rand van het ei eene doorschijnende streep , het begin van het 

 slot. In een volgend stadium worden de trilharen langer en dui- 

 delijker ; er ontstaat een krans , die nu het voorste gedeelte van 

 het lichaam aanduidt , terwijl daar tegenover , dus aan het ach- 

 terste gedeelte, het slot gelegen is. De binnenste massa wordt 

 scherper begrensd en wordt door eene ruimte van den omtrek ge- 

 scheiden. Later worden de beide schelphelften zichtbaar rondom 

 het achterste gedeelte van het lichaam ; de binnenste massa ver- 

 deelt zich in twee afdeelingen , waarvan de eene , de donkerste , 

 waarschijnlijk beantwoordt aan de lever , terwijl de andere , die 

 weldra langzame bewegingen van verwijding en vernauwing be- 

 gint te vertoonen, tot darm zal worden. Het schelpje dezer 

 embryo's is reeds uit eene kalkhoudende zelfstandigheid opge- 

 bouwd. 



