268 



de donkere , korrelige dooierbollen weldra geheel omhullen , zoodat 

 men een peripherisch en een centraal gedeelte aan het 

 ei onderscheiden kan. Het ei wordt daarna hartvormig van ge- 

 daante, en aan de indeuking, die het vertoont en welke aan de 

 rugzijde beantwoordt, verschijnen twee groepen van trilharen. 

 Vervolgens ontstaat de schelp uit twee uitzettingen van den bui- 

 tenwand , die op horlogeglazen gelijken , uiterst doorschijnend zijn 

 en aan weerszijde van de dorsale indeuking liggen. Als de beide 

 helften grooter worden , komen zy dichter bij elkaar , vereenigen 

 zich eindelijk en vormen het slot. Het is dus niet het slot dat 

 het eerst optreedt. 



Het donkere centrale gedeelte van het embryo verwydert zich 

 vervolgens van het peripherische gedeelte , eerst aan de rug-, ver- 

 volgens aan de buikzijde, uitgenomen op twee punten, de plaats 

 van den mond en de plaats van den aars. Op dit laatste punt 

 hangt het centrale gedeelte door eene cylindrische steel, die lan- 

 ger wordt en hol en ten slotte overgaat in den darm , met het 

 peripherische gedeelte samen. In het bovenste gedeelte van de 

 centrale massa ontstaat de maag , in het onderste de lever. De 

 beide groepen van trilharen omgeven het gedeelte, dat tegenover 

 de schelp ligt, met een krans; dit wordt tot de trilschijf, in het 

 midden waarvan de mond ontstaat. De darm en de maag krijgen 

 vervolgens eene duidelijke holte, die met trilepitheel bekleed is. 

 Onderwijl is de schelp zoo groot geworden, dat zij het geheele 

 lichaam kan omsluiten ; vóór de aars bevindt zich een aanhangsel , 

 dat een rudimentaire voet vertegenwoordigt. De trilschijf, of- 

 schoon hoofdzakelijk bewegingsorgaan, is ^ toch ook van beteekenis 

 voor de ademhaling en waarschijnlijk ook voor het grijpen van 

 het voedsel. Zelfs bij de meest ontwikkelde larven gelukte het 

 niet kieuwen of een hart waar te nemen , evenmin [als het afwer- 

 pen van de trilschijf gezien werd , in strijd met Davaine's onder- 

 zoekingen. 



II. Het gelukte hem eens gedurende 30 dagen, een andermaal 

 zelfs gedurende 43 dagen de larven buiten het moederdier in het 

 leven te houden. Om het verloop van het darmkanaal na te gaan, 



