294 



reeds teu deele uit koolzure kalk opgebouwd. Na behandeling 

 met verdund azijnzuur , bleef er een dun structuurloos vliesje van 

 conchyoline over. De ectodermcellen , die in het gebied van de 

 schelp liggen, zyn uiterst dun en doorschijnend geworden, zoodat 

 men hun omtrekken niet onderscheiden kan, maar slechts de sterk 

 lichtbrekende kernen. De larve (fig. 15) die nu bestendig voed- 

 sel opneemt en zich levendig heen en weer beweegt , begint be- 

 langrijk te groeien; het velum vormt duidelijk een afzonder- 

 lijk deel van het lichaam , dat nagenoeg geheel door de schelp 

 bedekt wordt. Het kruinveld, dat door de trilhaarkrans omgeven 

 wordt, vertoont reeds in het midden eene zwakke verdikking, 

 het begin van de kruinplaat. Een trechtervormige oesophagus 

 voert in een wijde peervormige maag, die door middel van een 

 einddarm zich buitenwaarts opent. 



Ten gevolge van het optreden van pigment op verschillende 

 punten van het lichaam (kruinplaat , slokdarm , maagblindzak) be- 

 gint het broed langzamerhand eene grijze of blauwachtige kleur 

 te verkrijgen. De schelp heeft nu (fig. 16) eene hoogte van 0,16 

 mm.; haar vorm is bijna rond, uitgenomen de slotrand, die recht 

 is. Gelijk ook De Lacaze-Duthiers vermeldt , is het slot in dit sta- 

 dium reeds van tandjes voorzien. Van tijd tot tijd ziet men nu 

 dat het geheele lichaam der larve binnen de schelp wordt terug- 

 getrokken. Dit geschiedt hoofdzakelijk met behulp van eene dor- 

 sale en eene ventrale spier {ds en vs) die met het eene vertakte einde 

 ter zijde van den slotrand ontspringende , zich met haar andere 

 einde aan den onderkant van het velum inplanten. Deze spieren 

 zgn ontstaan uit gewijzigde mesodermcellen , die op talrijke plaat- 

 sen met hare uitloopers de lichaamsholte doorkruisen ; eenige dezer 

 cellen , die aan de dorsale zijde dwars van de linker naar de rech- 

 ter schelphelft loopen , hebben zich tot een groepje vereenigd en 

 vormen eene duidelijke sluitspier (sp). Wanneer de larve zich vrij 

 beweegt, steekt echter het kopgedeelte geheel uit de schelp naar 

 buiten en slaat zich gedeeltelijk over haar bovenrand heen. De 

 praeorale trilzoom bestaat uit eene dubbele rij van lange trilha- 

 ren ; beschouwt men het kruinveld van bovenop (fig. 17), dan 



