338 



wijzing hoe de inzameling van het broed hier tot stand gebracht moest 

 worden. Het meer is aan drie zijden omgeven door 3 a 400 voet hooge en 

 steile rotswanden en slechts aan de naar de open zee gekeerde westkant 

 daalt de middenste rotspartij af tot aan de oppervlakte van het meer. Door 

 het Z.0. laagste punt stroomt , als het meer vol is, het overtollige zoetwater 

 naar zee, terwijl daarentegen bij W. stormen het zeewater gemakkelijker 

 door de NW. opening binnendringt, en dat niettegenstaande deze nog een 

 halve voet hooger ligt dan de Z.0. 



Op een paar vadem afstand van den oever heeft bijna 't geheele meer een 

 diepte van 6 meter en glooit de bodem langzaam af naar 't midden , waar 

 de diepte 12 meter is. 's Zomers vindt men groote hoeveelheden Conferven 

 ronddrijvende op de oppervlakte en ook in de diepere waterlagen. Deze 

 Conferve, de eenige waterplant van dit meer, is volgens de bestemming 

 van onzen algoloog N. Willes, Cladoplwra crispata. In 't voorjaar, wan- 

 neer zij begint te voorschijn te komen is zij licht helder groen, en ontwik- 

 kelt, onder de inwerking van het zonlicht, een groote hoeveelheid zuurstof 

 in den vorm van kleine gasbelletjes , die zich tot groote bellen verzamelen 

 in het dicht saamgevlochten weefsel, een gevolg van de byzonder sterke 

 vertakking van deze soort. Door deze menigte gasbelletjes wordt de conferven- 

 massa veel lichter dan het water, scheurt zich daardoor los van den 

 bodem en stijgt naar de oppervlakte, waar zij langzamerhand donkerder 

 wordt (bruinachtig) en ten laatste geheel zwart. Daarop valt zij uiteen in 

 zeer kleine stukjes, die als zeer fijn stof naar den bodem zinken en aan 

 deze een koolzwarte kleur geven. Welke rol deze zwarte bodemkleur in de 

 temperatuursverhoudingen van dit bassin speelt , zal ik later trachten toe 

 te lichten. Op en in deze confervenmassa's leven twee soorten Gasteropoden , 

 beiden behoorende tot het geslacht Rissoa en drie of vier Acephala, waarvan 

 vooral een dwergachtige vorm van Cardium edule buitengewoon talrijk is. 

 De schelpen van deze drie soorten zijn zwart tengevolge van de genoemde 

 fijne confervenstof, maar brengt men ze in zeewater dat vrij is van zoo- 

 danige zwarte deeltjes, dan worden zij langzamerhand weder lichter en ten 

 slotte geheel wit. Echter is de zwarte kleur zóó in de oppervlakte door- 

 gedrongen dat zij door borstelen niet kan verwijderd worden. De jonge 

 oesters van 1 a 2 duim hebben allen zwarte groeistrepen op de schelp , een 

 feit dat men alleen daardoor kan verklaren, dat de zwarte stofdeeltjes van 

 de conferven afkomstig, opgenomen zijn met de voeding en later afgeschei- 

 den worden in verbinding met de kalkdeelen waaruit de schelp ontstaat. 

 Behalve de rol die de conferven spelen ten opzichte van de temperatuur en 

 het zuurstofgehalte van het water, leveren zij, door de enorme massa zwerm- 

 sporen die zij uitzenden, het hoofdvoedsel voor de oesters. Een mindere rol 



