362 



Op die wi|ze werden telkens nieuwe hoeveelheden zuurstof- 

 houdende lucht door het water geperst en hiermede een hoofd- 

 vereischte voor het leven, zoowel van volwassen oesters als van 

 larven, bij voortduring aangevoerd. Door herhaalden tegenspoed 

 dien wij in den aanvang met het vinden van geschikte pompjes 

 ondervonden en ook weder door de ongunstige klimatologische 

 ervaringen hierboven vermeld, zijn wij niet in staat door de 

 ondervinding van deze maanden reeds nu — zooals wij ge- 

 hoopt hadden — een vergelijkend oordeel uit te spreken of 

 deze wijze van zuurstofaanvoer in het water ten opzichte van 

 het leven en de vasthechting van het broed aan de collecteurs 

 de voorkeur verdient boven eene andere methode , die zoo dadelijk 

 zal beschreven worden. Zooveel is ons gebleken , dat men op groo- 

 ten afstand zoodauigen luchtdoorvoer kan bewerkstelligen, terwijl 

 men de punten waar men verlangt dat de luchtbellen zullen op- 

 stijgen naar verkiezing wijzigen en vermeerderen kan. 



De tweede methode tot zuurstofaanvoer was zeker niet minder 

 doeltreffend, althans herhaaldelijk was de oppervlakte van ons 

 proefbassin met eene aaneengesloten laag schuim bedekt , wèl een 

 bewijs dat talrijke luchtbellen hun weg door het water genomen 

 hadden. Hierbij was het echter minder gemakkelijk de lucht tot 

 bepaalde diepte te stuwen. Als beweegkracht werd ook hierbij 

 van dezelfde locomobiel gebruik gemaakt, die naast het bassin 

 geplaatst was. Door haar werden twee houten assen in bewe- 

 ging gebracht, die op een afstand van c^ 10 M. van elkander 

 horizontaal en in de breedte boven ons proefbassin waren aange- 

 bracht (zie plaat VII). 



Loodrecht op deze assen waren volgens een spiraallijn spaken 

 aangebracht, die bijna tot aan de wateroppervlakte reikten en 

 aan wier uiteinde gevorkt uitloopende eindplaatjes (eveneens van 

 hout) waren bevestigd, die telkens afwisselend de wateropper- 

 vlakte raakten en door hunne beweging lucht in den vorm 

 van fijne bellen medevoerden, die gedeeltelijk in het water kon 

 opgelost worden en zich verder als schuim aan de oppervlakte 

 verzamelde. 



