386 



„dane ondervinding kan bij een temperatuur, die zich niet be- 

 sneden 65° Fahr. en niet boven 67° Fahr. beweegt een bevre- 

 „digenden aanslag plaats hebben. 



„Het jaar 1883 eindelijk toont aan, dat bij een temperatuur 

 „beneden 65° Fahr. de levensvatbaarheid van het jonge broed te 

 „niet gaat. 



„Ons resultaat van de onderlinge vergelijking der zomerhalf- 

 „jaren 1880/83 is derhalve: 



„P. dat, wanneer de temperatuur van het water 65° Fahr. 

 „bereikt heeft, de periode voor den broedval is aangebroken. 



„2°. dat het meer algemeene gebruik, om omstreeks half Juli 

 „met het pannenleggen een begin te maken, zeer dikwijls mis- 

 „lukte of middelmatige oogsten ten gevolge moet hebben , omdat 

 „zich jaren voordoen, waarin het water reeds omstreeks 15 Juli 

 „zijn hoogste temperatuur heeft bereikt. 



„3"^. dat alleen een nauwgezette waarneming van de bewe- 

 „gingen der watertemperatuur den oesterkweeker in staat stelt, 

 „het juiste tijdstip te bepalen voor den aanvang van het pannen 

 „leggen , en zich een goeden aanslag te verzekeren. 



„Wel is waar, deze gevolgtrekkingen zijn slechts gebaseerd op 

 „waarnemingen gedurende een tijdvak van vier jaren, en zij moeten 

 „daarom onder zekere reserve worden uitgesproken, doch wy 

 „houden ons overtuigd, dat een langere reeks van waarnemingen 

 „slechts zal strekken, om bovenstaande gevolgtrekkingen te be- 

 „ vestigen." 



Wemeldinge, Mei 1884. Dr. Leo de Leeuw. 



Zoo is dus een eerste stap gedaan om den invloed van tempe- 

 ratuur en zoutgehalte van het zeewater op groei en voortplanting 

 der oesters met grooter naauwkeurigheid dan tot heden , te leeren 

 kennen. 



Mogen de pogingen van Dr. de Leeuw algemeen navolging vin- 

 den : des te eerder zullen ons van het bassin van de Oosterschelde 

 te dezen aanzien talrijke en geheel betrouwbare gegevens ten 

 dienste staan. 



