406 



bloei van de oestercultiuir iu dat gebied is bij ons aan geen 

 twijfel onderhevig. 



Punt c hierboven vermeld (blz. 390) , dat zich aansloot aan het 

 onderzoek van de zooeven beschreven terreinen, maakte in Augustus 

 en September 1883 een afzonderlijk punt van studie uit. Uit- 

 gaande van enkele der met den duiker doorzochte terreinen , die 

 gebleken waren rijk aan natuur-oesters te zijn, werd de stroom- 

 loop bepaald en wel gedurende een geheel getijde. Aan een brief 

 van den heer Hoofdingenieur van den Waterstaat in het ll^ dis- 

 trict van 17 Januari 1884 ontkenen wij betreffende de daarbij 

 gevolgde werkwijze het volgende: 



„Nadat men door eenige reizen op de Ooster Schelde zich ver- 

 „trouwd had gemaakt met de torens, huizen en boomen, welke 

 ,.op de hydrographische kaarten van de Ooster Schelde als verken- 

 „ merken voorkomen, werden op enkele dagen, op de punten al- 

 „waar zich oesterbeddingen bevonden, of met hoog 5f met laag water, 

 „drijvers in zee gezet en deze met een roei- en zeilboot gevolgd; 

 „terwijl door hoekraetingen op de kust en aanteekening van het 

 „uur, zorg gedragen werd, dat men de plaatsen, waar zich de 

 „drijvers achtereenvolgens bevonden , zoo goed mogelijk in kaart 

 „kon brengen. 



„Kwamen de drijvers te dicht ouder de kust, dan waren de 

 „torens niet altijd zichtbaar, en moest de plaats der drijvers dik- 

 „wijls slechts benadereuder wijze op de kust aangeteekend worden. 



„Dit geldt bijv. voor de baan van den drijver, die van het A^as 

 „van Goes bij ebbe de Zandkreek introk en wiens baan voorname- 

 „lijk op de tonnen is bepaald. 



„In het verslag wordt ieder der stroomlijnen afzonderlijk behan- 

 „deld , en eene korte beschrijving gegeven van de baan van den 

 „drijver, met vermelding van alle bijzonderheden, die zich daarbij 

 „voorgedaan hebben. 



„Op de kaarten zijn de stroomlijnen met kleuren aangegeven, 

 „met opgave van de plaatsen waar zich de drijvers op verschil- 

 „lende tijdstippen bevonden." 



