Protozoën der Oostersclielde 



Dr. J. van REES. 



Sedert de laatste zes jaren is de keunis aangaande de geographische 

 verspreiding der Protozoën , en meer bepaaldelijk die der Infusorien , 

 aanmerkelijk toegenomen. Dit geldt in de eerste plaats voor de marine 

 vormen, die tot 70or korten tijd in veel geringer mate de aandacht 

 der nat uur on derzoekers getrokken hebben, dan de zoet water- vor- 

 men. Aan de kust, die in de meeste gevallen slechts tijdelijk be- 

 zocht kon worden , vooral toen de Zoölogische Stations nog tot de 

 toekomst behoorden , vond men slechts zelden de geschikte gele- 

 genheid voor het tijdroovend en inspannend onderzoek naar den 

 fijneren bouw der Infusorien; buitendien bood hiervoor de nog in 

 zoo menig ander opzicht boeiende zeefauna vaak te veel afleiding 

 aan. Allerminst was de oorzaak daarin te zoeken, dat de zee minder 

 fraaie of voor het onderzoek belangrijke vormen van Infusorien 

 bevat, dan het zoete water. Reeds de eerste faunistische onder- 

 zoekingen aangaande Infusorien , die op den naam van wetenschappe- 

 lijk aanspraak kunnen maken , door den Deenscheu natuuronderzoe- 

 ker O. F. Muller in de vorige eeuw verricht (1 786) , leverden hiervan 

 het bewijs , door een groot aantal zeevormen , uit den Sond afkomstig, 

 aan het licht te brengen. Vijftig jaar later werden vele soorten 

 hiervan naast een aantal andere, door Ehrenbei'g in Oost- en Noordzee 

 teruggevonden. Een klein aantal vormen der Fransche kust werd 

 door de onderzoekingen van Dujardin bekend. Dat de sooitsbe- 

 schrijving bij de onvoldoende optische hulpmiddelen dier dagen vaak 



