606 



Zulk een groepeering is slechts voor die vormen mogelijk , 

 welke een onderzoeker lange a tijd observeeren en vergelijken kan ^), 



Zooals bekend is treft men de Amoeben het menigvuldigst aan in 

 water, dat eenigen tijd gestaan heeft. Ik vond in Schelde-water , 

 dat drie maanden bewaard was , vooreerst een vorm , die het meest 

 tot Amoeba verrucosa, Ehhg. nadert. Op het objectglas ge- 

 bracht vertoonden zich aanvankelijk een aantal plooien , doch deze 

 verdwenen spoedig en er vormden zich langwerpig-kegelvormige 

 uitloopers van verschillende afmetingen. 



In een andere flesch met zeewater bevond zich een vorm , die 

 veel overeenkomst had met Amoeba limax, Duj.-^ de beweging 

 was tamelijk regelmatig en het vooraan gaande hyaline gedeelte 

 zeer breed. Naast deze bevond zich , bij honderde individu's in 

 een droppel, een zeer kleine, op Amoeba radiosa, Ehhg. gelij- 

 kende vorm. Van genoemde soort heeft Bütschli ^) (evenals Claparède 

 en Lachmann (6) van Podostoma filigerura, hetgeen wellicht 

 de zelfde soort is) langzame slingerende bewegingen aan het uiteinde 

 der zeer lange pseudopodiën waargenomen. De door mij waarge- 

 nomen vorm vertoonde nooit langere uitloopers, dan tot 1 of IVg 

 maal de afmeting van het lichaam en zij geleek het meest op de 

 door Ehrenherg (2) gegeven afbeeldingen. De langste en fijnste dezer 

 pseudopodiën heb ik, bij langdurige waarneming, herhaaldelijk in 

 hun geheel of aan het einde in slingerende of als het ware tas- 

 tende beweging gezien. Tot de vorming der kleine lis , die de ge- 

 noemde onderzoekers beschrijven , en die het voedsel naar het lichaam 

 voerde, kwam het nimmer. 



Een vierde vorm , dien ik te Tholen in versch zeewater aantrof , 

 kenmerkte zich door het volkomen gemis van een hyaline rand- 

 laag , zelfs aan het bij de beweging vooraanliggende gedeelte ; toch 

 was een fijn gekorreld ectoplasma duidelijk van het endoplasma 

 te onderscheiden. Dit laatste bevatte een aantal vacuolen van ver- 



1) Een stap in deze richting is door Gruber gedaan, die van eenige Amoeben een 

 speciale studie gemaakt heeft; de resultaten daarvan zijn thans ter perse (Zeitschr. f. 

 wiss. Zool. 1884. 



2) Zeitschr. f. wiss. Zool. XXX. 



