618 



gelukkig schijnt mij zijn beschrijving en afbeelding van de tril- 

 haren der peristoom-groeve. Ik meen ook hier twee afzonderlijke 

 pseudo-membranen herkend te hebben , doch waren zij veel minder 

 regelmatig en duidelijk, dan bij Cyclidium elongatum; de 

 trilhareu waren meestal vrij stijl naar achteren gericht en reik- 

 ten alle tot naast den mond. Waarschijnlijk heeft Cohn de vrye 

 uiteinden der pseudo-membranen aangezien voor zijn uit den mond 

 naar buiten stekenden praeoralen trilhaar-bundel. Naast en voor den 

 mond ontbraken de fijne haren van het overige gelijkmatige be- 

 kleedsel. De groote spherische kern lag dicht achter den mond. In de 

 achterste lichaamsheltt vindt men buitendieu een wisselend aantal 

 van de dubbel-lichtbrekende bolletjes , die door Maupas (1. c. blz. 

 616) bij onderscheiden soorten van Infusorien beschreven worden 

 en die hy als stofwisselings-producten , bepaaldelijk als uraten be- 

 schouwt. Ik heb van deze soort slechts zeer kleine exemplaren ge- 

 vonden, van 0.024 — 0.032 m. m. lengte bezittende. 



Ö. Uronema marina, Duj. 



Uronema marina, Dujardin (3)/) blz. 392. PI. VII. Fig. 13. 

 Uronema marinum , Duj., Cohn (12), blz. 275. PL XV. Fig. 53. 

 Uronema marina, Quennerstedt (U), III. blz. 17. Fig. 7. 

 Uronema marina, v. Mereschkowsky (14), blz. 216. 

 Uronema marinum, S. Kent (17), blz. 546. PI. XXVII. Fig. 



60-61. 

 Uronema marina, Maupas (18), blz. 618. 



Middellandsche zee. Noordzee. Oostzee. Witte zee. 

 Engelsche kust. Algiers of Roscofif. 



Herhaaldelijk heb ik deze soort, o. a. naast de vorige, aange- 

 troöen , doch haar fijneren bouw niet nader onderzocht. De gemid- 

 delde lengte bedroeg 0.026 m. m. 



1) Tot mijn spijt ben ik niet in de gelegenheid geweest de werken van O. F. Miiller 

 en F. Dujardin persoonlijk te raadplegen. 



fi 



