652 



te vinden zijn in zeewater , waarin zich kleine afgestorven dieren 

 bevinden , leerde ik er eenige kennen , die zich door het bezit 

 van zeven frontale membranellen kenmerken , welke door een aan- 

 zienlijke tusschenruimte van de zijdelingsche of buccale membra- 

 nellen gescheiden zijn , en daardoor zich eenigermate als een diadeem 

 voordoen. Deze dieren zijn uiterst slank en bewegelijk , zij schieten 

 niet zeer snel, doch gestadig, heen en weer en slechts nu en dan 

 komen zij voor een kort oogenblik tot rust. Buitendien bereiken 

 hun trilharen geen aanzienlijke grootte, zoodat het onderzoek met 

 groote moeielijkheden gepaard gaat. Tot nu toe ben ik er nog niet 

 in geslaagd voldoende kennis aangaande deze vormen te verkrijgen , 

 doch meen ik het karakter der trilhaar-bekleeding eenige malen 

 herkend te hebbeu. Er zgn drie front-cirren , twee rijen van ven- 

 trale cirren , die naast de adorale rij aanvangen ; verder rand-cirren , 

 die min of meer naar het midden neigen en zich aan het achter- 

 einde door middel van een zevental anale cirren vereenigen. Bui- 

 tendien zijn dorsale haren in profiel aan den rand te zien. Een 

 contractiele vacuole heb ik niet gevonden ; de twee kernen lagen 

 voor en achter het midden van het lichaam , ongeveer onder de 

 rechter rij van ventrale cirren. Het aantal trilharen van elke 

 rij was aan groote wisselingen onderhevig , die tot zekere hoogte 

 met de grootte van het dier in verband schenen te staan: de grootste 

 individu's, van ongeveer 0.14 m. m. lengte, bezaten een grooter 

 aantal trilharen dan kleinere individu's, 0.085 m. m. lang, welke 

 ik pogingen tot conjugatie in het werk zag stellen. Conjugatie 

 heb ik trouwens eenige malen waargenomen. Ook de lichaamsvorm 

 is tamelijk uiteenloopend. Een der kleinere exemplaren heb ik in 

 Fig. 23 in omtrek afgebeeld. Men zal daarin een zekere gelijkenis 

 met Amphisia(Oxytr.) velox van Quennerstedt kxxnneii vinden 

 (11, I[I. Fig. 20). Deze bezit echter, behalve een meer dan dubbel 

 zoo groot aantal frontale membranellen , nog een derde rij van buik- 

 cirren. Dit laatste meen ik overigens ook eenmaal bij Amphisia 

 diademata gezien te hebben, doch kan hier een vergissing in het 

 spel zijn geweest. Ook met de Amphisia (Oxytr.) micans van 

 £^ngelmann{S, blz. 387) is een zekere verwantschap niet te miskennen. 



