243 



Alle typen gaan zeer geleidelik in elkaar over, en aan de 

 grenzen van die overgangen mist men elk vast kriteriuin, dat 

 men zou wensen te bezitten om in een gegeven geval te kunnen 

 vaststellen onder welk type men bedoeld geval zou moeten brengen. 

 Men is dan aangewezen op een meer of minder, en het is dan 

 een zaak van persoonlike appreciatie of men zal zeggen, dat de 

 huid direkt over de cornea heengaat of dat men meent nog 

 de aanwezigheid van een zeer ondiepe fornix te moeten kon- 

 stateren. 



Dergelijke gevallen worden nog moeieliker, wanneer men te 

 doen heeft met ogen, die het vermogen bezitten zowel naar buiten 

 te worden uitgestulpt als zich diep in de oogkas terug te trekken, 

 waarvan de toestand bij de Pleuronectidae een extreem geval 

 voorstelt, (fig. 2.) 



Dan hangt bij de beoordeeling van hetgeen men voor zich heeft 

 alles af van de stand van het oog op het moment toen het dier 

 stierf. "Was het oog uitgestulpt, dan meent men ontwijfelbaar te 

 kunnen vaststellen, dat de huid als bekleding der cornea op deze 

 zich voortzet. 



Was het oog ingetrokken, dan kan er een ondiepe kringvor- 

 mige fornix zijn, of een fornix inferior (Rhombus maximus-R. 

 megastoma) of een ondiepe groeve, of een min of meer gepro- 

 nonceerde kringvormige plooiing (Zeus faber). 



Wij komen op dit verschijnsel nog nader terug en zullen dus 

 maar direkt tot de afzonderlike behandeling van elk type overgaan. 



Type I. De huid gaat glad, zonder plooivorming direkt over 

 de cornea heen. (fig. 1.) 



Deze toestand trof ik het zuiverst aan onder de : 

 Monujjridae bij Mormyrops — Hyperopisus 

 Clupeidae „ Engraulis 



Gymnotidae „ Eigenmannia — Ramphichthys — Carapus — 



Gymnotus 

 Cyprinidae „ Misgurnis — Lepidocephalichthys — Acanthoph- 



thalmus. 



