260 



lende gevallen medegedeeld onder type I en III) moet een analoge 

 bewegingsmogelikheid bestaan, al is deze dan hier ook zeer gering, 

 daar de ogen van bedoelde dieren reeds van huis uit een dorso- 

 laterale of bijna laterale stand hebben. 



Type IV. De huid zet zich ventrual glad over de cornea voort, 

 Dorsaal is er een mstidping, die een fornix superior vormt. Hier is 

 dus een dorsaal ooglid aanwezig. 



Dit geval heb ik eigenlik bij geen enkele vis goed uitgesproken 

 waargenomen. Dat ik dit toch vermeld, is meer een gevolg van 

 de theoretiese overweging, dat deze toestand even goed zal be- 

 staan en wel vermoedelik bij die vissen waar de oogen meer 

 ventraal gelegen zijn. 



Dit laatste geval vormt dan de tegenhanger van die toestanden 

 waar, zoals bij Uranoscopus^ Boleopthahmis, Trachinus, Lophius en 

 andere, de ogen een dorsale stand innemen en waardoor bij de 

 bestrijkiug van een lateraal gezichtsveld een fornix inferior ge- 

 vormd wordt. 



Slechts bij één vis, en wel bij Poviatomus behorende tot de 

 Serranidae zag ik iets wat men onder dit type van fornixvorrning 

 zou kunnen brengen. De fornix was hier echter niet geheel dor- 

 saal maar strekte zich ook rostraalwaarts uit. 



Het was een exemplaar, dat lang in sterke alcohol was be- 

 waard geweest, zodat ik reden heb te vermoeden, dat vermelde 

 toestand meer een kunstprodukt was. 



Is echter mijn uitgangspunt juist n.1. dat een goed gevormde 

 fornix inferior alleen bij een dorsale stand der ogen aanwezig is, 

 dan is het om dezelfde reden (een lateraal zien) zeer waarschijn- 

 lik, dat bij het type IV de fornix superior bij een ventrale stand 

 der ogen gevonden zal worden. 



Type V. De huid vormt vóór zij op de bulbus overgaat een 

 kringvormige instulping. Fornix superior en fornix inferior vormen 

 één doorlopende kringvormige fornix. Fig. 5. 



