Fig. 21. Anacyrtus gibbosus, 2 X. 



262 



of tot de cmidale rand bij Morone — Lichia amia] 

 of tot de rostrale en caudale rand (fig. 19) bij Tetragonopterus — 

 Mijletes — Enimelichthis leucogrammicus ; 



óf het randvlies loopt rondom de gehele orhitarand (fig. 20 en 

 21) zoals bij Sternopterijx — Toxotes — Ambassis — Sciaena — 



Equila — Caesio — Gerres (sora- 

 jj ,.• -.. yy mige soorten) — Mulloides — Box 



)0'^^^^^^^i A — Sargus — (sommige soorten) — 



|i ^ j .' Q I meeste Acanthuridae — Chaeto- 



'V^- i/r-: v dontidae — Labridae en nog vele 



andere. 



Ook hier is de opmerking weer 

 op haar plaats, dat tussen de al 

 of niet aanwezigheid van een or- 

 bitarandvlios geen scherpe grens te 

 trekken is. Zo duidelijk als de goed gedifferentieerde gevallen 

 zich voordoen, zo onduidelik zijn de tussentoestanden. 



Is dit randvlies dun, breed 

 A doorzichtig en niet gepigmen- 

 teerd, dan erkent men direkt, 

 dat er verschil bestaat tus- 

 sen een zodanige bevinding 

 en daar, waar geen spoor 

 van een vlies aanwezig is. 

 Maar dikwels is dit vlies 

 zeer smal, of de rand van 

 het kringvormige ooglid kan 

 wel scherp zijn, maar toch 

 een vaste konsistentie heb- 

 ben, doordat ook het bind- 

 weefsel der onderhuid en het pigment zich tot die rand 

 voortzet. 



Naar gelang nu dit bindweefsel veel of weinig, en naar gelang 

 het sterk of zwak gepigmenteerd is, krijgt men toestanden te zien, 



Fig. 19. Tetragonopteius melanuius, 4 X. 



