264 



Wellicht is dit vermogen bij vele, misschien wel bij alle vissen 

 aanwezig, wat ik niet verder heb nagegaan, vooral ook, omdat 

 een gelijktijdig observeren van beide ogen bij vissen, waarvan 

 die organen lateraal geplaatst zijn, alleen onder een bepaalde 

 stand en onder bepaalde voorwaarden mogelik is. Een beweging 

 der oogleden zelf komt, voor zover mij bekend, bij geen enkele 

 Teleost voor. Ik zag dit alleen onder de Elasmobranchi bij Scijl- 

 lium die duidelik met de oogleden knipt en die men ook dikwels, 

 in een aquarium in een toestand van volkomen rust, met gesloten 

 oogleden aantreft. 



Type YI. De huid vormt vóór zij op de hidbiis overgaat een 

 kringvormige fornix. De 7-ostrale en caudale ooglidrand is uitge- 

 groeid tot een doorzichtig vlies, waardoor een vertikale oogspleet ont- 

 staat, hetgeen aanleiding geeft om te spreken van een fornix ante- 

 rior en een fornix posterior. 



Hierbij kunnen zich drie gevallen voordoen; 

 A. De caudale plooi is zeer ontwikkeld, de rostrale gering. 

 (Fig. 22, 23 en 24). Deze toestand vond ik bij Megalops — 



Argentina — Pellona — 

 Caesio pisang — Sommige 

 soorten van Caranx en Clu- 

 pea harengus. 



B. De caudale plooi is 

 gering of geheel afwezig; 

 de rostrale daarentegen 

 breed. Alleen bij Mugil 

 Bleekerii en Salmo waar- 

 genomen, (fig. 27.) 



C. De caudale en rostrale 

 plooi zijn beide even sterk 

 ontwikkeld, (fig. 25—31). 

 Men treft dit aan bij Elops — 



- sommige soorten van Ca- 



Fig. 22. Caranx Tiachuius, 2 X- 



Alhida — Chatoessus 



Sardinella 



