278 



lengteas gedraaid met het lichtende vlak tegen de ventrale en 

 mediale wand der recessus komt te liggen welker wand intens 

 dofzwart gekleurd is. 



Bij Photoblepharon (fig. 32) waar de ventrale recessus veel 

 kleiner is geschiedt deze „Blendung" op geheel andere wijze. Bij 

 laatstgenoemde soort vormt de huid die tussen de ventrale fornix 

 (recessus) en de ventraal daarvan gelegen benige orbitarand is 

 uitgespannen een diepe duplicatuur, welke uitgestrekt als een 

 gordijn vóór het lichtorgaan kan worden getrokken en de lich- 

 tende substantie dan geheel bedekt. 



Resumeren wij de verkregen resultaten dan blijkt daaruit dat 

 de 7 beschreven toestanden van het oog ten opzichte van de om- 

 ringende huid verdeeld kunnen worden in drie groepen. 



Groep I, omvat de typen I tot en met V. Bij deze wordt 

 de cornea bedekt door de epidermis -\- het daaronder 

 liggende bindweefsel der cutis. 



De duplicaturen der huid vóór dat deze over de 

 cornea heen gaan, zijn bij deze 5 typen geen met 

 hogere vertebraten vergelijkbare oogleden. 



In vele gevallen worden deze instulpingen ver- 

 oorzaakt door een terugtrekkende oogbeweging. 



In andere gevallen kan de aanwezigheid van een 

 diepe kringvormige fornix (fig. 20, 21; 5) niet 

 door een teruggetrokken toestand van het oog ont- 

 staan zijn. (Zie pag. 263). Of deze laatste gevallen 

 tot Groep I moeten gebracht worden is zonder 

 nader onderzoek niet vast te stellen. 



Onder voorbehoud van laatstgenoemde mogelike 

 uitzonderingen kan men dus de plooi vormingen, 

 voor type I tot en met V vermeld als pseudo 

 oogleden stellen tegenover 



Groep II, waar de cornea alloen bedekt wordt door een epi- 



